Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2023/3393 · K. 2024/4481

8. Ceza Dairesi         2023/3393 E.  ,  2024/4481 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/119 E. 2022/721 K. SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 15.12.2021 tarihli iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 245 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan dava ile yapılan yargılama neticesinde İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.11.2022 tarihli kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 40,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 15.12.2022 tarihinde kesinleştiğine dair kesinleşme şerhi düzenlendiği belirlenmiştir. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 27.07.2023 tarihli ve 2023/10996 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.09.2023 tarihli ve KYB-2023/90175 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.09.2023 tarihli ve KYB-2023/90175 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Müdafiin görevlendirilmesi" başlıklı 150/1-2. maddesinde yer alan; "(1) Şüpheli veya sanıktan kendisine bir müdafi seçmesi istenir. Şüpheli veya sanık, müdafi seçebilecek durumda olmadığını beyan ederse, istemi halinde bir müdafi görevlendirilir. (2) Müdafii bulunmayan şüpheli veya sanık; çocuk, kendisini savunamayacak derecede malul veya sağır ve dilsiz ise, istemi aranmaksızın bir müdafi görevlendirilir." şeklindeki düzenleme ve, Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 30.04.2018 tarihli ve 2018/3138 Esas, 2018/5226 karar sayılı ilamında yer alan, “ ...suça sürüklenen çocuğun savunmasının alındığı 30.06.2017 celse tarihi itibarıyla 18 yaşını doldurduğu anlaşılmakta ise de, avukat aracılığı ile savunmasını yapmak istediğini belirtmesine rağmen, suça sürüklenen çocuğa müdafii görevlendirilmeden savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle karar verilmesinde isabet görülmediği... kanun yararına bozma isteminin kabulü ile... BOZULMASINA..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, Dosya kapsamına göre, kovuşturma aşamasında kendisine müdafii görevlendirilmeyen suça sürüklenen çocuğun Mahkemece sorgusunun yapıldığı 01/06/2022 tarihi itibarıyla 18 yaşını doldurduğu anlaşılmış ise de, suça sürüklenen çocuğun alınan beyanında müdafii aracılığı ile savunmasını yapmak istediğini belirtmesi karşısında, suça sürüklenen çocuk için müdafii görevlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 5271 sayılı Kanun'un "Müdafiin görevlendirilmesi" başlıklı 150 nci maddesinin, inceleme konusu ile ilgili olan birinci ve ikinci fıkralarında yer alan; "(1) Şüpheli veya sanıktan kendisine bir müdafi seçmesi istenir. Şüpheli veya sanık, müdafi seçebilecek durumda olmadığını beyan ederse, istemi halinde bir müdafi görevlendirilir. (2) Müdafii bulunmayan şüpheli veya sanık; çocuk, kendisini savunamayacak derecede malul veya sağır ve dilsiz ise, istemi aranmaksızın bir müdafi görevlendirilir." Şeklindeki düzenleme uyarınca, suç tarihinde 18 yaşından küçük ancak yargılama sırasında 18 yaşını ikmal etmiş olan ve kendisine bir müdafii görevlendirilmeyen suça sürüklenen çocuğun 01.06.2022 tarihli duruşmada, savunmasını müdafii huzurunda yapmak istediğini belirtmesine rağmen müdafii görevlendirilmesi gerektiği gözetilmeden savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür. III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.11.2022 tarihli ve 2022/119 Esas, 2022/721 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.05.2024 tarihinde karar verildi.