IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
A. Birinci Bozma Kararı
1.Mahkeme kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.
2.Dairenin 23.11.2015 tarihli ve 2015/5377 Esas, 2015/22042 Karar sayılı kararıyla, kadının ziynet eşyalarına yönelik temyiz itirazlarının reddine, Mahkemece tefhim edilen kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında taraflar arasında karşılıklı boşanma davaları olmasına rağmen ”davanın kabulüne" şeklinde hüküm kurularak tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 297 nci maddesinin ikinci fıkrasnda gösterildiği şekilde hüküm sonucunu belirtmeyen böyle bir beyanla hüküm tefhim edilmiş ve hukuki varlık kazanmış sayılamayacağı, başka bir anlatımla hakimin, yargılamayı sona erdirdiği oturumda hangi davayı kabul ettiğinin anlaşılamadığı, ortada hukuki varlık kazanmış bir karar mevcut olmadığın, bu bakımdan yeniden yargılama yapılarak 6100 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin ikinci ve üçüncü, 297 nci maddesinin ikinci fıkrasında, 10.04.1992 günlü ve 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında gösterildiği şekilde hüküm verilmek üzere temyiz olunan kararın bozulmasına, ziynet alacağı yönünden hükmün onanmasına, bozma sebebine göre diğer bölümlerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Taraf vekillerinin karar düzeltme taleplerinin reddine karar verilmiştir.
B. İkinci Bozma Kararı
1.Bozmaya uyan Mahkemece, evinin temizlik ve düzeni ile ilgilenmeyen ve ihtiyacı aşan harcamalar yapan kadının az kusurlu, eşinin fiziksel özellikleriyle "şişmansın, ayı gibisin" gibi hakaret niteliğindeki sözlerle dalga geçen, evi ve ailesinin ihtiyaçları ile ilgilenmeyen, eve sık sık alkollü gelmek suretiyle tartışma çıkaran ve tartışma sonunda kadın ve çocuğunu annesinin yanına bırakıp götürmek suretiyle birlik görevlerini yerine getirmeyen erkeğin ağır kusurlu olduğu gerekçesiyle, erkeğin karşı davasının reddine, kadının asıl davasının kabulüne, 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetin anneye verilmesine, babayla ortak çocuk arasında kişisel ilişki kurulmasına, tedbir nafakalarının karar kesinleşinceye kadar devamına, ortak çocuk için aylık 1.000,00 TL iştirak nafakasına, kadın için aylık 750,00 TL yoksulluk nafakasına, kadın lehine 40.000,00 TL maddî, 20.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin tazminat taleplerinin reddine, kadının ispatlanamayan ziynet alacağı davasının reddi ile reddedilen ziynet alacağı davası yönünden erkek lehine vekâlet ücretine karar verilmiştir. Karara karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.
2.Dairenin 25.02.2019 tarihli ve 2018/1673 Esas, 2019/1630 Karar sayılı kararıyla, Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere kadının evlilik birliğinden kaynaklanan görevlerini yerine getirmediği, ihtiyacı aşan şekilde harcamalar yaptığı, bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizliğin mevcut ve sabit olduğu, olayların akışı karşısında erkeğin dava açmakta haklı olduğu, bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, erkeğin boşanma davasının kabulüne karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddinin ... bulunmadığı, Mahkemece verilen ilk hükümde, tarafların boşanmalarına, kadının ziynet alacağı davasının reddine karar verildiği, tarafların temyizi üzerine Dairenin 23.11.2015 tarihli kararıyla ziynet alacağının reddine ilişkin hükmün onandığı, boşanma davaları yönünden ise hükmün bozulmasına karar verildiği, tarafların karar düzeltme talebinin ise reddedildiği, bozmadan sonra yapılan yargılama sonucu, ziynet alacağı davasının kesinleştiği nazara alınmadan, yeniden ziynet alacağı davasının reddine ve ziynet alacağı davasında erkek lehine vekâlet ücretine hükmedilmesinin ... olmadığı gerekçesiyle kararın bozulmasına, bozma sebebine göre yeniden hüküm kurulması gerekli hale gelen kadının boşanma davası ve boşanmanın fer'ilerine yönelik tarafların temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Kadın vekilinin karar düzeltme talebi reddedilmiştir.
C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar
Mahkemenin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, evinin temizlik ve düzeni ile ilgilenmeyen ve ihtiyacı aşan harcamalar yapan kadının az kusurlu, eşinin fiziksel özellikleriyle "şişmansın, ayı gibisin" gibi hakaret niteliğindeki sözlerle dalga geçen, evi ve ailesinin ihtiyaçları ile ilgilenmeyen, eve sık sık alkollü gelmek suretiyle tartışma çıkaran ve tartışma sonunda kadın ve çocuğunu annesinin yanına bırakıp götürmek suretiyle birlik görevlerini yerine getirmeyen erkeğin ağır kusurlu olduğu gerekçesiyle, her iki davanın kabulüne, 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği tarafların boşanmalarına, ortak çocuk ergin olduğundan velâyet yönünden karar verilmesine yer olmadığına, tedbir nafakalarının karar kesinleşinceye kadar devamına, kadın için aylık 750,00 TL yoksulluk nafakasına, kadın lehine 40.000,00 TL maddî, 20.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin tazminat taleplerinin reddine, kadının ziynet alacağı davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
