Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2023/3532 · K. 2024/6567

2. Ceza Dairesi         2023/3532 E.  ,  2024/6567 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1) Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde; Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK’nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nın 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 2) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde; 5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebebinin, suça sürüklenen çocuğun suçu işlediğine dair somut ve her türlü şüpheden uzak kesin ve kati deliller bulunmadığına, aleyhine hükmedilen cezalarda mevcut yasa maddeleri karşısında fazla hesaplama yapıldığına, suça sürüklenen çocuk yönünden cezanın ertelenmesine ilişkin şartlar oluşmuş olmasına rağmen, cezasının ertelenmediğine, hükmün açıklanmasına ilişkin yasa maddelerinin uygulanmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede: 5237 sayılı TCK’nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun’un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, suça sürüklenen çocuğa yüklenen TCK’nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğa hırsızlık suçundan atanan zorunlu müdafiinin ilk derece mahkemesindeki hüküm celsesinde hazır bulunması gerektiği gözetilmeden, ilk derece mahkemesince müdafiinin yokluğunda hüküm açıklanarak aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle suça sürüklenen çocuğun savunma hakkının kısıtlanması, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK’nın 304/2-a maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak gereği için dosyanın Trabzon Çocuk Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmesine, 25.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.