İçtihatYargıtay11. Hukuk Dairesi04.09.2024

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2023/3757 · K. 2024/5982

11. Hukuk Dairesi 2023/3757 E. , 2024/5982 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/1171 Esas, 2023/621 Karar HÜKÜM : Esastan Ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 3. Asliye Hukuk Mahkemesi (... ve Sınaı Haklar Hukuk Mahkemesi Sıfatıyla) SAYISI : 2015/474 E., 2021/272 K. Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının uzun yıllardır kullanarak meşhur ve maruf hale getirdiği "Katık Döner" markasını adına marka olarak tescil ettirmek maksadı ile 30.12.2011 tarihli 2011/118784 başvuru numarası ile yaptığı başvuru ile 35 ve 43 üncü sınıflarda 07.10.2013 tarihinde marka olarak tescil edildiğini, davalının marka tescilli "ÇOBAN KATIK DÖNER" ismine benzer/aynı "KATIK DÖNER" ismini ve logosunun birebir aynısını ürünlerinin üzerinde, tabelalarında, reklamlarında ve basılı evrak broşürlerinde kullandığını tespit ettiklerini, söz konusu kullanımın davacının tescilli marka hakkının doğrudan doğruya ihlali anlamına geldiğini, benzeri bir markanın tescilli bir markanın ve markanın logosunun birebir aynısının kullanılmasındaki gayenin davacının "ÇOBAN KATIK DÖNER" markasına iltibas yaratmak düşüncesini de kuvvetlendirdiğini, davalı tarafın 2013/51040 sayılı "Antakya Katık Döner + Şekil" başvurusuna istinaden markasını kullanmakta iken itirazları neticesinde markasının tescil edilmediğini, davalı tarafın, 2009/48149 no. ile tescilli "CADDE KATIK" markasını davacı tarafın "ÇOBAN KATIK DÖNER" markasına benzetmek suretiyle kullanmakta olduğunu, 08.01.2013 tarihli devir sözleşmesinin, 'işletme devri ve marka devri' iradesini taşımadığını, Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığı 2014/15913 sayılı dosya ile yapılan şikâyetlerinde iddianamenin hazırlandığı ve halen Kocaeli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/467 E. sayısı ile davanın görülmekte olduğunu, davalı tarafın ceza davası devam ettiği halde halen marka tecavüzünün devam ettiğini, davalı hakkında marka hakkının tecavüzünün önlenmesi adına önlemlerin alınmasına, davacının uğramış olduğu maddi zararı olan [ıslah hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 1.000,00 TL'nin davalıdan yasal faizi ile tahsilini, davacının markasına olan güvenin azalması ve marka değerinin düşmesi sebebiyle uğramış olduğu manevi zararları olan 5.000,00 TL'nin davalıdan yasal faizi ile birlikte tahsiline] karar verilmesini talep etmiştir. (

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; taraf markalarında yer alan "Katık" ibaresinin ayırt edici vasfı haiz olmadığını, Türk Dil Kurumu sözlüğüne bakıldığında "Katık" ibaresinin "isim" olarak nitelendirilmekle anlamı, 'ekmekle karın doyurmak gerektiğinde, ekmeğe katılan peynir, zeytin, helva vb. yiyecek" olarak tanımlandığını, "Katık" ibaresinin tarafların faaliyet gösterdiği yiyecek içecek sektöründe tek başına tescil edilemeyeceğini, yiyecek, içecek sektöründ çeşit, vasıf, cins bildiren "Katık" ibaresi üzerinde kimsenin münhasır hakkının olmasının mümkün olmaması nedeniyle KATIK ibaresi içeren marka yanına bir ek alınmak suretiyle tescil edildiğini, davacı tarafın "Katık" ibaresi üzerinde 35 ve 43 üncü sınıflarda münhasır bir mülkiyet hakkının bulunmadığını, davacının markasının ayırt edici özelliğinin "katık" ibaresi değil "... Katık" ibaresi olduğunu, davalının adına kayıtlı markalardaki ayırt edici ibarenin "Katık" değil "Akd Antakya Katık" ve "Cadde Katık" olduğunu, markalardaki her iki ibarenin bir bütün olarak değerlendirilmek zorunda olunduğunu, davalının 08.01.2013 tarihinde davacının kardeşi ... ... - Katık Döner ve ... ...'dan, ... ... tarafından işletilen Katık Döner isimli işyerini içinde bulunan tüm emtiaları ile birlikte işletilmek üzere 150.000,00 TL karşılığında devraldığını, buna marka hakkının da dâhil olduğunu, taraflar arasındaki sözlü anlaşmanın bu şekilde olduğunu, davalının yaptığı anlaşma neticesinde faaliyete başladığını, bu arada devreden ... ...'ın "... Katık Döner Since 1988 Ağız Tadınız" ibareli markayı ...'a devretmek suretiyle, sözde marka hakkına tecavüz varmış gibi dava açtığını, Cumhuriyet Başsavcılığına şikâyette bulunduğunu, söz konusu durumun dürüstlük kuralına aykırılık teşkil etmekle hakkın kötüye kullanılması olduğunu, davalının en azından 2014/02255 nolu "AKD ANTAKYA KATİK DÖNER N.Ç" marka üzerinde tescil nedeniyle marka kullanım hakkı bulunduğunu, bu markada da "Katık" ibaresinin yer aldığını, kullanımını engelleyen bir durum veya davacı markasına tecavüzün söz konusu olmadığını, davalının CADDE KATIK markasının 2009 yılından itibaren tescilli olduğunu ve bu markayı kullandıklarını, 08.01.2013 tarihli devir sözleşmesi ile 'işletme devri' kapsamına marka devrinin de girdiği, her ne kadar işletme devriyle birlikte satın alınmışsa da hakkı olmasına rağmen davacı markasını kullanmadığını, davalının davacı markası olan "... Katık Döner Since 1988 Ağız Tadınız" ibareli markayı kullanmadığını, savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; ... ... ile ... arasında bir marka devrinin söz konusu olmadığını, davacı ...'ın zaten markanın ilk sahibi olduğunu, davalı ile ... ... arasında yapılan sözleşme incelendiğinde bir işletme devri değil içerisindeki emtiların satışı için sözleşme yapıldığının açıkça anlaşıldığını, ortada bir işletme devri olmadığı gibi zaten ... ...'ın kendi adına olmayan işletmeyi devretmesinin de hukuken mümkün olmadığını, söz konusu sözleşmeye göre yalnızca ... ... emtiaların ... ... tarafından devredilmesine muvafakat ettiğinin görüldüğünü, bir an için ... ...'ın marka hakkı olduğu ve sözleşmenin işletme devri sözleşmesi olduğu düşünülse dahi ... ... ile yaptığı sözleşmenin marka devri içermediğini, üstelik şekil şartları açısından da geçersiz olduğunun, tüm bunlara rağmen yerel mahkemenin davalı tarafın "... Katık Döner" markasını da devraldığı kanaatinde olacak olsa dahi bu markanın kullanım hakkının sadece tek bir işletme ile sınırlı olacağını, "Antakya Katık Döner" markasının davacı adına tescilli "... Katık Döner" markasına iltibas yaratacak kadar benzediğini, bu durumun tescil ile korunan markaya tecavüz teşkil ettiğini ileri sürerek istinaf taleplerinin kabulüne, yerel mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı marka başvurusu içerisindeki “KATIK DÖNER” ibaresindeki “KATIK” kelimesinin, sıfat olduğu ve yiyecek adını nitelediği gözönüne alındığında, davaya markaların baskın ve ayırt edici nitelikte olan ÇOBAN ve CADDE unsurları dikkate alınarak oluşturulan genel izlenim esas alınarak yapılan değerlendirmede dava konusu markalar arasında işitsel, görsel ve anlamsal benzerlik bulunmadığı, hukukumuzda markalar arası karşılaştırma yapılırken bütünsel inceleme yapılması ve marka içerisinde yer alan tanımlayıcı unsurların karşılaştırmada geri planda kalacağı prensibinin hakim olduğu, zira tanımlayıcı bu unsurların, markanın tali unsuru niteliğinde bulunduğu, "Katık" kelimesinin sıfat olup, yiyecek adını nitelediği, bu ibarenin tanımlayıcı ibare olduğu, taraflara ait markalar arasında karışıklık yaratacak şekilde benzerlik bulunmadığı, davalı markasının davacı markasına tecavüz oluşturacak şekilde kullanıldığı iddiasının usulüne uygun sunulmuş delillerle ispat edilemediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2023/3757 · K. 2024/5982

I. DAVA

II. CEVAP

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

IV. İSTİNAF

V. TEMYİZ

VI. KARAR