Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2023/3768 · K. 2023/10390

8. Ceza Dairesi         2023/3768 E.  ,  2023/10390 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/126 E. 2023/178 K. SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 21.01.2013 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi ve beşinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır. 2. İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.07.2014 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 3. İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.07.2014 tarihli kararının Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 24.02.2022 tarihli kararı ile sanıkların atılı suçtan cezalandırılmaları gerektiğinden bozulmasına karar verilmiştir. 4. İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.04.2023 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, beşinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanıklar müdafiinin temyiz isteği; Herhangi bir nedene dayanmamıştır. III. OLAY VE OLGULAR 1. Dava konusu olay, sanıkların maktülü zorla ikametlerinde tuttukları iddiasına ilişkindir. 2. 09.12.2012 tarihli olay yeri inceleme raporu ile Muhsine Mahallesi \*\*\* Sokak \*\*\* No. \*\*\* sayılı adreste saat 14.00 sıralarında yüksekten atlayan bir bayan olduğu yönünde ihbar üzerine olay yerine gidildiği, yapılan kimlik tespitinde ölen şahsın maktül ... olduğu ve maktülün camdan atladığı ikametin sanıklar ... ve ...'ye ait olduğu, maktülün yapılan otopsi sonucunda düzenlenen 21.01.2013 tarihli raporu ile ölümünün künt kafa ve göğüs travmasına bağlı kosta ve kafa kemik kırıklarıyla birlikte beyin kanaması, beyin doku harabiyeti ve gelişen komplikasyonlar sonucu meydana gelmiş olduğu belirlenmiştir. 3. a) Sanık ... ...'ın, düğünden eve gittiklerinde işyerinden arkadaşı olan ... ve oğlu ... ile birlikte maktülün de evde olduğunu gördüğünü, ...'a "bunlar kim" diye sorduğunda, "evine gelin getirdim" dediğini, kızla konuştuğunda moralinin bozuk olduğunu, kendisini zorla oraya getirdiklerini, ...'ı değil bir başkasını sevdiğini söylediğini, bunu ... ve oğluna söylediğini, onların da "tamam hata yaptık, müsaade et bu gece kalalım yarın sabah erkenden çıkıp kızı geri götüreceğiz" dediklerini, sanık ...'nin benzer şekilde beyanda bulunduğunu, b) Sanıklar ... ve ...'nin kızları olan ...'in, olay akşamı anne ve babası evde yokken ...'ın yanında ... ve maktül ile birlikte geldiğini, içeri buyur ettiğini, maktülün dış kapıya yönelip gitmek istediği sırada ... ve ...'ın "artık sen bizim gelinimizsin bir yere gidemezsin" deyip kolundan tutup zorla içeri soktuklarını, maktülün ...'a "bunu yapmayacaktın, seni kardeşim gibi seviyordum" dediğini, sonra anne ve babasının geldiğini, ertesi gün maktülü odasında göremediğini, dışardan sesler geldiğini duyunca maktülün kendisini pencereden aşağı attığını ve yerde yatar vaziyette gördüğünü ifade ettiği belirlenmiştir. IV. GEREKÇE 1. Hüküm fıkrasında suçun cinsel amaçla gerçekleştirilmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası uyarınca artırım yapılırken uygulama maddesinin gösterilmemesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir. 2. Olay yeri inceleme, otopsi ve diğer bilirkişi raporları, keşif tutanağı, sanıkların aşamalardaki savunmaları, sanıklar ... ve ...'nin ve diğer sanıkların ifadeleri ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların zorla kaçırılan maktülü evlerinde tutarak sanıklar ... ve ...'ın eylemine iştirak ettiklerinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.04.2023 tarihli kararında sanıklar müdafiince ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.12.2023 tarihinde karar verildi.