Yargıtay 6. Hukuk Dairesi · E. 2023/3788 · K. 2024/718

6. Hukuk Dairesi         2023/3788 E.  ,  2024/718 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2023/20 E., 2023/261 K. ŞİKAYET OLUNANLAR : 1- ... vekili Avukat ... 2-... DAVA TARİHİ : 28.04.2014 HÜKÜM/KARAR : Kabul Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet isteminden dolayı yapılan inceleme sonunda, Mahkemece verilen şikâyetin reddine ilişkin direnme kararının şikâyetçi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Hukuk Genel Kurulunca bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece şikayetin kabulüne karar verilmiştir. Mahkeme kararı şikayet olunan vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Şikayetçi vekili şikayet dilekçesinde, şikayet dışı borçluya ait aracın satılarak paraya çevrildiğini, paylaşıma konu bedel üzerinde sıra cetveli düzenlendiğini, sıra cetvelinde, bedelin birinci sıra alacaklısı olarak aracın muhafaza ve depo alacağından dolayı şikayet olunan yediemine ödendiği, başkaca satış bedeli kalmadığından motorlu taşıtlar vergisi (MTV) borcu için de ödeme yapılmasına yer olmadığına karar verildiğini, yapılan işlemin hatalı olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin ve derece kararının iptalini talep ve şikayet etmiştir. II. CEVAP Şikayet olunan yediemin vekili cevap dilekçesinde; yediemin ücretinin öncelikli olduğunu, Adalet Bakanlığı tarifesine göre belirlenemeyeceğini öne sürerek şikayetin reddini istemiştir. Diğer şikayet olunan şikâyete cevap vermemiştir. II. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin 20.05.2014 tarihli ve 2014/254 E., 2014/275 K. sayılı kararı ile; yediemin ücretinin İİK'nın 138/2. maddesinde belirtilen tüm alacaklıları ilgilendiren masraflardan olduğu, bu nedenle satış bedelinden öncelikle ödenmesi gerektiği, sıra cetvelinin hukuka uygun olduğu gerekçesiyle şikâyetin reddine karar verilmiştir. III. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Bozma Kararı 1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili temyiz isteminde bulunmuştur. 2. Dairemizin (Yargıtay 23. Hukuk Dairesi) 27.04.2015 tarihli ve 2014/6344 E., 2015/2903 K. sayılı kararı ile; taraf teşkilinin sağlanması; İİK'nın 18. maddesi uyarınca duruşma açılması, şikayetçinin motorlu taşıtlar vergisinden kaynaklanan alacağının, şikayet olunanın rehinli alacağından önce ödenmesi gerektiği gerekçeleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 3. İlk Derece Mahkemesi 24.12.2015 tarih ve 2015/545 Esas, 2015/637 Karar sayılı ilamıyla bozma ilamına karşı direnme kararı vermiştir. 4. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 30.11.2021 tarih ve 2017/23(6)-1176 Esas, 2021/1522 Karar sayılı ilamıyla; yediemin ücretinin tespitinde yedieminin kendi tarifesi yerine Adalet Bakanlığınca belirlenen ücret tarifesinin uygulanacağı ve bu hususun genel mahkemelerde yapılacak yargılama ile çözülebileceği bu itibarla uyuşmazlığın çözümünde asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle direnme kararının görev nedeniyle usulden bozulmasına karar vermiştir. B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile şikayet olunan yediemine yönelik sıra cetveline dair şikayetin kabulüne, şikayetçinin motorlu taşıtlar vergisinden kaynaklanan alacağının şikayet olunanın yediemin alacağından önce ödenmesi gerektiğinden bahisle yeniden sıra cetveli tanzim edilmesinin istenmesine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet olunan vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Şikayet olunan vekili temyiz dilekçesinde; herhangi bir gerekçe ileri sürmemiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, sıra cetveline şikayet istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369. maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371. maddeleri, ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 142 nci maddesinin birinci fıkrası. 3. Değerlendirme 1.HUMK 429. madde hükmüne göre, temyiz incelemesi yapan Yargıtay ilgili dairesince hükmün bozulması halinde Mahkeme kendiliğinden tarafları duruşmaya davet edip dinledikten sonra, Yargıtayın bozma kararına uyulup uyulmayacağına karar verir. Mahkeme eski kararında direnirse, bu kararın gerekçesi genişletilmiş olsa bile, direnme kararının temyizi halinde temyiz incelemesi, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca yapılır. Madde hükmü, Özel Daire bozma kararına karşı uyulup uyulmayacağı konusunda mahkemenin karar vereceğini düzenlemiş, ancak, önceki hükümde direnilmesi nedeniyle temyiz incelemesinin Hukuk Genel Kurulunca yapıldığı hallerde mahkemeye böyle bir yetki tanımamıştır. Bu durumda direnme kararının Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca bozulduğu hallerde mahkemece bu karara uyup uymama yönünde bir karar verilmesine de gerek olmaksızın bozma kararının gereğine uygun işlemler yapılmalıdır. 2.Somut olayda mahkemece şikayetin reddine dair verilen karar, esasa ilişkin nedenle bozulmuş ve önceki hükümde direnilmesi üzerine Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca yapılan temyiz incelemesi sonucunda uyuşmazlığa konu hususta kararı veren icra hukuk mahkemesinin değil asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu belirtilerek dava şartları yönünden karar bozulmuştur. Bu bozma kararı ile Özel Dairenin bozma kararı ortadan kalkmış ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun kararı, gereğinin yerine getirilmesi gereken asıl bozma kararı haline gelmiştir. Bu durumda son bozma kararına uygun olarak Mahkemece asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğundan bahisle, göreve ilişkin dava şartı noksanlığı nedeniyle şikayetin usulden reddine karar verilmesi gerekirken bozma kapsamına aykırı biçimde uyuşmazlığın yeniden esasına girilerek, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir. V. KARAR Açıklanan nedenlerle, Temyiz olunan Mahkeme kararının re'sen BOZULMASINA, Peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, Karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, 25.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.