Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2023/3834 · K. 2024/555

8. Ceza Dairesi         2023/3834 E.  ,  2024/555 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1809 E., 2023/1036 K. SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz HÜKÜM : Düzeltilerek İstinaf başvurusunun esastan reddi ile sanığın beraati kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Fethiye Cumhuriyet Başsavcılığının 22.02.2022 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, dördüncü fıkrası uyarınca hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 10.04.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi, suça konu bina ve arazisinin 2001 yılında katılan tarafından satın alındığına ve zilyetliğinin katılana ait olduğuna yapının sanık tarafından zorla 2019 yılından bu yana kullanıldığına, katılanın bu arazi ve binayı aile arasında miras yoluyla sanığın kardeşi olan Fatma Günay'a kalması sonrası sanığın kardeşinden satın aldığına ve kullanımının katılana ait olduğuna, 2001 yılından itibaren aralıksız olarak kullanıp ecrimisil bedellerini ödeyen kişinin katılan olduğuna, 2014 ile 2019 yılları arası ecrimisil bedellerinin katılan tarafından ödendiğine, sanığın bu gayrimenkul üzerinde herhangi bir tasarrufunun olmadığına, katılanın tapulu arazisi üzerindeki yapının üçüncü kişilerce yıkılamayacağına, katılanın tapulu parseli üzerinde bulunan ve satın aldığı yapının sanık tarafından izinsiz ve mahkeme kararı olmadan sanık tarafından yıkılmasının suçun unsurlarını fazlasıyla oluşturduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay katılana ait Seydikemer ilçesi Zorlar mahallesi 260 ada 5 parselin bir kısmında tescil edilmemiş tek katlı yapı bulunduğu, söz konusu yapının bulunduğu arazinin bir kısmının katılana ait, bir kısmının ise dere yatağı olarak hazineye kayıtlı olduğu, katılanın araziyi ve yapıyı bütün olarak satın aldığı, sanığın dere yatağı üzerinde hukuken korunmaya değer bir hakkı bulunmadığı, sanığın katılanın tapulu malı olan taşınmazına zarar vermek kullanımı engellemek ve tel çekmek suretiyle üzerine atılı mala zarar verme ve hakkı olmayan yere tecavüz suçlarını işlediği iddiasına ilişkindir. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Suça konu yapının bulunduğu arazinin bir kısmının katılana ait olduğu, bir kısmının ise dere yatağı niteliğinde bulunup hazine adına kayıtlı olduğu, katılanın söz konusu araziyi ve yapıyı bir bütün olarak satın aldığı, sanığın savunmasının aksine dere yatağı ve bu kısma tekabül eden yapı üzerinde hukuken korunmaya değer bir hakkının bulunmadığı, sanığın katılan adına kayıtlı bulunan araziye girmek ve katılana satılmış olan yapının bir kısmını yıkmak suretiyle eylemi sabit olduğundan cezalandırılmasına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Suça konu edilen tek katlı binanın yıkıldığı belirtilen kısmının Sahil Zorlar Mahallesi 260 ada 5 nolu parselin sınırları dahilinde, keşif esnasında mevcut olan tek katlı binanın (yıkılan kısımdan geriye kalan) ise, Sahil Zorlar Mahallesi 260 ada 16 nolu parselin sınırları dahilinde kaldığı, 16,52 metre karelik bölümü sanık tarafından yıkılan suça konu binanın diğer kısmının 1980 yılından itibaren sanık tarafından kullanılan Sahil Zorlar Mahallesi 260 ada 16 nolu parselin Maliye Hazinesi adına kayıtlı taşınmaz içerisinde kaldığı, sanığın 1980 yılından itibaren bir bütün olarak kullandığı taşınmaz bütünü kapsamında kalan, babası ve kendisi tarafından kullanılan tek katlı binanın katılana ait Sahil Zorlar Mahallesi 260 ada 5 nolu parselin üzerinde kalan 16,52 metre karelik bölümünü yıkmaktan ibaret eyleminde sanığın katılanın taşınmazına yönelik olarak zapt ve tasarruf kastı ile hareket ettiğine, atılı suçun unsurları itibarıyla oluştuğuna dair somut delil bulunmadığından atılı suçtan beraatına karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Suça konu edilen tek katlı binanın yıkıldığı belirtilen kısmının Sahil Zorlar Mahallesi 260 ada 5 nolu parselin sınırları dahilinde, geri kalan kısmının ise, Sahil Zorlar Mahallesi 260 ada 16 nolu parselin sınırları dahilinde kaldığı, sanığın savunmasında suça konu binayı kendisinin yaptığını ve ailesiyle birlikte kullandığını iddia ettiği, tanık beyanlarının savunmayı doğrular nitelikte olduğu, sanığın kendisinin yaptığı binanın katılana ait taşınmaz içerisinde kalan kısmın yıkmaktan ibaret eyleminde atılı suçunun unsurlarının bulunmadığı gözetilerek bölge adliye mahkemesince verilen beraat kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 10.04.2023 tarihli ve 2022/1809 Esas, 2023/1036 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.01.2024 tarihinde karar verildi.