Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2023/3901 · K. 2023/5918

1. Ceza Dairesi         2023/3901 E.  ,  2023/5918 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2101 E., 2023/458 K. SUÇLAR : Kasten öldürme, nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükümlerin onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.10.2022 tarihli ve 2011/67 Esas, 2022/420 Karar sayılı kararı ile; a. Sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsubuna, b. Katılana yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 15 hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsubuna karar verilmiştir. 2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.03.2023 tarihli ve 2022/2101 Esas, 2023/458 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin ve katılan vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile; a. Sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsubuna, b. Sanık hakkında katılana yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 17 hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsubuna karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri, eksik incelemeye, savunma hakkının kısıtlandığına, meşru savunmaya, sanığın öldürme kastı bulunmadığından kasten yaralama suçundan hüküm kurulması gerektiğine, haksız tahrik hükümlerine, takdiri indirime ilişkindir. B. Katılan vekilinin temyiz sebepleri, sanığın canavarca hisle kasten öldürme suçunu işlediğinden bahisle vasfa, teşebbüs nedeniyle belirlenen ceza miktarının az olduğuna ve sanığın üst hadden cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1. Katılan ile sanığın 30.07.2003 tarihinde evlendikleri ve 07.06.2005 doğumlu müşterek bir kızları olduğu, maktulün ise katılanın annesi, sanığın ise kayınvalidesi olduğu, katılan ile eşi sanık arasında olay öncesine dayalı ... süreli geçimsizlik bulunduğu, katılanın eşi olan sanıktan boşanmak istediği, bu amaçla katılanın daha öncede birkaç kez Manisa Salihli'deki müşterek ikametgahlarını terk ederek annesi olan maktulün Etimesgut'taki evine yanına kızını da alarak gittiği, sanığın 14.09.2009 tarihinde eşinin peşinden ...'ya geldiği, katılanın boşanmak istediğini söylemesi üzerine kayınvalidesi olan maktulü ve katılanı öldüreceğini söylediği, sanığın 10.12.2009 tarihinde maktulün Etimesgut'taki evine geldiği, tekrar katılan ile birleşmek istediğini ifade ettiği, 12.12.2009 tarihinde saat 22.30 sıralarında tekrar bu konunun konuşulmaya başlandığı sırada katılanın evliliklerini yürütemeyeceğini söylemesi üzerine sanığın sinirlenerek bağırıp çağırmaya başladığı ve sustalı tabir edilen çakı bıçağını çıkarıp katılanın boğazına dayadığı "sesini çıkarma yoksa evdeki herkesi öldürürüm" diyerek elindeki bıçakla katılanı sırtından ağır şekilde yaraladığı, katılanın bağırması üzerine evde bulunan katılanın annesi olan maktulün mutfağa geldiği, burada sanığın katılanı bırakarak eline geçirdiği bıçaklarla maktulü yaralamaya başladığı, maktulün kaçmaya çalışmasına rağmen sanığın takip ederek dairenin dışında da maktulü bıçaklamaya devam ettiği, yaklaşık 13 bıçak darbesi alan maktulün ölümüne sebep olduğu, sanığın olay tarihinde beş yaşındaki kızını da alarak olay yerinden kaçtığı kabul olunmuştur. 2. Sanık üzerine atılı suçları kabul etmiş ancak meşru savunma altında atılı suçları işlediğini ifade etmiştir. Katılan beyanları, tanık beyanları, olay yer inceleme raporu ve krokisi, maktule ait adlî muayene raporu, ölü muayene tutanağı, ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 23.12.2009 tarihli ekspertiz raporu dava dosyasında mevcuttur. 3. Maktul hakkında düzenlenen 13.12.2009 tarihli otopsi tutanağında, kişinin ölümünün kesici delici alet yaralanmasına bağlı iç organ ve büyük damar kesilmelerinden gelişen iç ve dış kanama sonucu meydana gelmiş olduğu, kişinin vücudunda toplam 11 adet kesici delici vasıfta ve 2 adet kesi vasfında yara tespit edilmiş, 7 adedinin öldürücü mahiyette olduğu bildirilmiştir. 4. Katılan hakkında düzenlenen Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas Kurulunun 08.10.2012 tarihli adlî muayene raporunda, kişinin vücudunda toplam 3(üç) adet kesici delici alet yaralanması tanımlandığı, sol hemitorakstaki üç adet kesici delici alet yaralanmasından en az bir tanesinin göğüs boşluğuna geçmiş olduğu ve hayatını tehlikeye sokan bir durum olduğu, kişi üzerindeki etkisinin basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı bildirilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde, olayın gelişim süreci aynı kabul edilmiş ise de; Sanığın maktule karşı eylemi nedeniyle mahkumiyetine karar verilirken tekerrür hükümlerinin uygulanmaması, katılana karşı eyleminde ise teşebbüs nedeniyle eksik ceza belirlenmesi ve tekerrür hükümlerinin uygulanmaması nedeniyle İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlerin kaldırılmasına karar verildiği belirlenmiştir. IV. GEREKÇE Sanık ve müdafiinin eksik incelemeye, savunma hakkının kısıtlandığına, meşru savunmaya, sanığın öldürme kastı bulunmadığından kasten yaralama suçundan hüküm kurulması gerektiğine, haksız tahrik hükümlerine, takdiri indirime, katılan vekilinin, sanığın canavarca hisle kasten öldürme suçunu işlediğinden bahisle vasfa, teşebbüs nedeniyle belirlenen ceza miktarının az olduğuna ve sanığın üst hadden cezalandırılması gerektiğine yönelen temyiz sebepleri yönünden; İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, savunma hakkının kısıtlanmadığı canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme, eziyet çektirerek öldürmenin ise öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastını içeren, ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olarak tanımlanması karşısında sanığın canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı, sanığın katılana yönelik eylemi yönünden suçta kullanılan araç, darbe yerleri ve sayısı, hedef alınan bölgeler, katılanda meydana gelen yaralanmanın ağırlığı, sanığın eylem sırasında ve sonrasında sergilediği tutum ve davranışlar ile engel nedenin varlığı nazara alındığında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, teşebbüsün ulaştığı aşama ile meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığına göre belirlenen cezanın isabetli olduğu, maktulden ve katılandan sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı anlaşıldığından sanık hakkında haksız tahrik ve meşru savunma hükümlerinin uygulanmamasında bir isabetsizlik bulunmadığı, mükerrir olan sanığın olaydan 12 yıl sonra yakalandığı gözetildiğinde, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.03.2023 tarihli ve 2022/2101 Esas, 2023/458 Karar sayılı kararında öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.10.2023 tarihinde karar verildi.