Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2023/4054 · K. 2023/4439

1. Ceza Dairesi         2023/4054 E.  ,  2023/4439 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/694 E., 2022/997 K. SUÇ : Yardım eden sıfatıyla kasten öldürme HÜKÜM : Beraat İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İTİRAZA KONU KARAR : Temyiz isteminin reddi ile hükmün onanması Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 09.03.2023 tarihli ve 2022/7913 Esas, 2023/935 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.05.2023 tarihli ve 1-2022/74197 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca yasal süresi içerisinde yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 ... maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İTİRAZ SEBEPLERİ Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, sanık ...'ın, sanık ...'ün maktul ...'i kasten öldürme eylemine yardım etmek suçundan cezalandırılması yerine beraatine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan, bu yönde bozma kararı verilmesi talebine ilişkindir. II. GEREKÇE Dosya kapsamına göre; sanıkların havuz kenarında oturmakta olduğu sırada tanık ...'nın beyanıyla sanık ...'in peşinden giden sanığın çıkan tartışma sonucu ani gelişen kastla sanık ...'in maktulü öldürdüğü olayda, sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 39 uncu maddesi uyarınca eyleme yardım ettiğine ilişkin kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraatine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararında isabetsizlik görülmediğinden, Dairemizce verilen temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına ilişkin kararının usul ve yasaya uygun olması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının oy çokluğuyla yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır. III. KARAR 1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy çokluğuyla REDDİNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308 ... maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 09.03.2023 tarihli ve 2022/7913 Esas, 2023/935 Karar sayılı temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.06.2023 tarihinde karar verildi. KARŞI OY: İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan Türk Ceza Kanunu’nun 81/1, 62/1. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık ... hakkında yardım eden sıfatıyla kasten öldürme suçundan Türk Ceza Kanunu’nun 81/1, 39/2-a, c ve 62/1. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, bölge adliye mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucu sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine, sanık ... hakkında ise ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılarak Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararının katılanlar vekili ve sanık ... müdafiince temyiz edilmesi üzerine dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucu, bölge adliye mahkemesince sanıklar hakkında kurulan hükümlerin onanmasına karar verilmiştir. Sanık ... hakkında yardım eden sıfatıyla kasten öldürme suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerekçesiyle anılan sanık bakımından bölge adliye mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun onama kararına katılmamaktayız. Olayın oluş şekli değerlendirildiğinde; Maktul ile tanık ...’un bir site içinde bulunan dairelerinde birlikte yaşadıkları, olay günü 21:00 - 22:00 saatleri arasında maktul ile tanık ... arasında kıskançlık nedeniyle tartışma çıktığı, sanıklar ... ve ...’ın site bahçesinde birlikte alkol aldıkları sırada sanıkların savunmasına göre yanlarına gelen bir çocuğun “ablayı öldürüyorlar, yardım eder misiniz” demesi üzerine sanıkların seslerin geldiği maktulün evine koşarak gittikleri, tanık ...’un beyanına göre sanıkların kapıya vurarak “aç kapıyı ...” diye bağırıp küfür ettikleri, tanık ...’un gelenlerin maktulün alacaklıları olduğunu düşünerek kapıyı açmamasını istediği ancak maktulün kapıyı açınca sanıkların evin içine rıza dışı girdikleri, maktul ile sanık ... arasında boğuşma başladığı, bu esnada sanık ...’in üzerinde taşıdığı bıçağı çıkararak maktule 12 tane bıçak darbesi vurduğu, sanık ...’ın ise yaralı durumdaki maktule yardım etmek isteyen tanık ...’a elini önler şekilde uzatıp, “bacım sen karışma” diyerek engel olduğu, maktulün yaralanmasına bağlı olarak kaldırıldığı hastanede öldüğü anlaşılmıştır. Sanık ...’ın hukuki durumu değerlendirildiğinde, öldürme fiilini gerçekleştiren asli fail ... ile birlikte maktulün dairesine gelmesi, sanıkların kapıya vurarak “aç kapıyı ...” diye bağırıp küfür etmeleri, rıza dışında zorla evin içine girmeleri, evin içerisinde diğer sanık ... maktul ile kavga edip onu bıçakladığı sırada müdahale ederek engelleme imkanı varken sessiz kalarak asli faile manevi destek vermesi, bunun yanında yaralı vaziyette bulunan maktule yardım etmek isteyen tanık ...’a engel olup “bacım sen karışma” diyerek suçun işlenmesi sırasında asli faile yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırması nazara alındığında sanık ...’ın eyleminin Türk Ceza Kanunu’nun 39/2-c maddesi kapsamında kaldığı, sanığın yardım eden sıfatıyla kasten öldürme suçundan cezalandırılması gerektiği, bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının itirazının kabulüne karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle Sayın çoğunluğun itirazın reddine dair kararına katılmamaktayız.