Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2023/4076 · K. 2023/10465

8. Ceza Dairesi         2023/4076 E.  ,  2023/10465 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi - SAYISI : 2014/149 E., 2016/165 K. SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Onama İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 23.06.2021 tarihli ve 2020/18990-2021/16578 sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.10.2023 tarihli itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İTİRAZ SEBEPLERİ Sanık hakkında kurulan hükümde, sanığın temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme sonucu, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317 inci maddesi uyarınca reddine dair ilâmın kaldırılmasına ve sanığın temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi talebine ilişkindir. II. GEREKÇE 1. UYAP tutukluluk bilgisinden 31.05.2016 tarihinde cezaevine girdiği anlaşılan ve gerekçeli kararın cezaevinde 09.06.2016 tarihinde tekrar tebliği üzerine 10.06.2016 tarihinde temyiz isteminde bulunan sanığın, temyiz talebinin reddine karar verilmesi sonrası, 30.05.2016 tarihinde yapılan tebligattan haberdar olmadığını, o gün gözaltına alındığını belirterek infazın durdurulması talebinde bulunmuştur. Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığı’nın talebi üzerine Çorlu İlçe Emniyet Müdürlüğünün 20.04.2022 tarihli yazısı ekinde cezaevi firarisi olan ...’ya dair 30.05.2016 tarihli “Yakalama Tutanağı” ile “Nezarethaneye Alınanların Kaydına Dair Defter” ilgili sayfası gönderildiği, sanığa ait olduğu anlaşılan evraklardan 30.05.2016 tarihinde gözaltına alındığı görülmekle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır. 2. Sanığın hükümlü olarak bulunduğu Tekirdağ Açık Ceza İnfaz Kurumunda 19.02.2014 tarihinde yapılan aramada sanığın cüzdanının içerisinde suça konu tanık V.D. adına kayıtlı sim kartı bulunmuştur. Suça konu sim kartın, fatura borcunun ödenmemesi nedeniyle GSM şirketi tarafından aboneliğini geçici olarak askıya alınmış olduğunun ancak faturanın ödenmesi halinde sim kartın kendiliğinden görüşmeye açılacağının tespit edildiği, bilirkişinin raporunda suça konu sim kartın teknik olarak çalışır durumda olduğunun belirlendiği anlaşılmakla, sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmanın toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. III. KARAR 1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 23.06.2021 tarihli ve 2020/18990-2021/16578 Karar sayılı temyiz isteminin reddine dair ilâmının KALDIRILMASINA, 3. Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.2016 tarihli kararında sanık tarafından belirtilen sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2023 tarihinde karar verildi.