Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2023/4125 · K. 2023/10729

11. Ceza Dairesi         2023/4125 E.  ,  2023/10729 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi EK KARAR TARİHİ : 08.08.2022 SAYISI : 2017/707 E., 2019/78 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜMLER: Mahkûmiyet EK KARAR : Temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması Malkara 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.08.2022 tarihli ve 2017/707 Esas, 2019/78 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, ek kararın sanığa tebliğ edilmemesi nedeniyle sanık müdafiinin öğrenme üzerine yaptığı temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 315 inci maddesi gereği süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Malkara 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.02.2019 tarihli ve 2017/707 Esas, 2019/78 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun(5237 sayılı Kanun) 157 inci maddesinin birinci fıkrası, 168 inci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi uyarınca 5 defa mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur. 2. Malkara 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.08.2022 tarihli ve 2017/707 Esas, 2019/78 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafilerinin temyiz istemi, tebligatın usule aykırı olduğuna, sanığın savunma hakkının kısıtlandığına, suçun sübutuna, ilişkindir. III. GEREKÇE Sanığın yokluğunda verilip en son bilinen adresine tebliğe çıkarılan gerekçeli kararın iade gelmesi üzerine sanığın MERNİS adresine 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre 27.03.2019 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 28.07.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu,1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafilerinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Malkara 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.08.2022 tarihli ve 2017/707 Esas, 2019/78 Karar sayılı ek kararında sanık müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.12.2023 tarihinde karar verildi.