Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2023/415 · K. 2024/5482

1. Ceza Dairesi         2023/415 E.  ,  2024/5482 K. "İçtihat Metni" D U R U Ş M A T A L E P L İ MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1294 E., 2021/2435 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299. maddesinin birinci fıkrası gereği kanunen reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstinaf bozması sonrası Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.04.2021 tarihli ve 2020/620 Esas, 2021/344 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 58 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimi ile çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 29.12.2021 tarihli ve 2021/1294 Esas, 2021/2435 Karar sayılı kararı ile, teşebbüs hükümlerinin uygulanması sırasında makul düzeyde bir ceza verilmesi yerine 11 yıl hapis cezası tayininin, aleyhe istinaf başvurusu olmadığından davanın yeniden görülme sebebi sayılamayacağına, incelenen hükümde eleştiri nedeni dışında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı belirtilerek sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiin temyiz sebepleri özetle; öldürme kastı olmadığından bahisle suç vasfına, haksız tahrik indiriminin üst sınırdan uygulanmasına, meşru müdafaa ve meşru müdafaada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1.Sanık ve katılanın komşu iş yerlerinde çalıştıkları, katılanın, olay günü sanığın çalıştığı iş yerine girdiği ve aralarında küfürleşmeye başladıkları, tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine sanığın iş yerinden aldığı bıçakla katılanın boyun ve göğüs bölgesi hizası ile ayaklarına doğru bıçağı bir kaç kez savurduğu, katılanın bıçak darbeleri sonucu sol uyluk yan tarafında düzenli ve derin kesi, sağ ön kol yan tarafında düzenli kaslara uzanan kesi oluşacak, hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı, anlaşılmıştır. 2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, sanığın katılanı öldürmeye elverişli bıçakla hayati bölgeleri olan boyun ve göğüs bölgesi hizası ile ayaklarına doğru bıçağı bir kaç kez savurduğu, katılanın bıçak darbeleri sonucu sol uyluk yan tarafında düzenli ve derin kesi, sağ ön kol yan tarafında düzenli kaslara uzanan kesi oluşacak, hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı, sanığın olayda kullandığı bıçağın niteliği, darbe şekli ve sayısı ile katılanda meydana gelen yaralanma bölgeleri ve yaralanma mahiyetleri dikkate alındığında suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı, somut olayda meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, sanık hakkında haksız tahrik indirimi uygulanmasının ve belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiin temyiz sebeplerinin incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesince eleştirilen husus dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 29.12.2021 tarihli ve 2021/1294 Esas, 2021/2435 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 . maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.09.2024 tarihinde karar verildi.