Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2023/417 · K. 2024/4262

10. Hukuk Dairesi         2023/417 E.  ,  2024/4262 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/3072 E., 2022/2262 K. KARAR : İLK DERECE MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. İş Mahkemesi SAYISI : 2020/278 E., 2022/205 K. Taraflar arasındaki meslek hastalığı iddiasına dayalı tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun süreden reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 07.01.2014 ile 09.08.2018 tarihleri arasında kesintisiz olarak davalı iş yerinde çağrı merkezi müşteri temsilcisi olarak çalıştığını, davalı şirketin 60-70 civarında çalışan ile yapması gereken işi, 08-12 civarında çalışanla yürüttüğünü ve çalışanlara çok ağır bir yük yüklediğini, müvekkilinin 23.11.2017 tarihli raporda işitme kaybının sağ kulağında çok ileri derecede sensorinöral tip işitme kaybı olduğunun tespit edildiğini, 06.12.2017 KBB uzmanından da alınan raporu müvekkilin sağ kulağında ileri düzeyde işitme kaybı ve sol kulağında da sınırlı işitme kaybı olduğu tespit edildiğini, müvekkilinde meydana gelen meslek hastalığının da her iki raporda da tespit edilmiş olduğunu, davacı müvekkilinin meslek hastalığına yakalanmasından sonra tedavi sürecine girdiğini, bu bağlamda öncelikle hastane masrafları olmak üzere yüklü miktarda giderde bulunduğunu, davalı işverenin ilk olarak müvekkilin tedavi giderlerini karşılaması gerektiğini, müvekkilin iş kazası sebebiyle çalışamadığı dönemde mahrum kaldığı gelir kaybının, davalı işverenin müvekkilin uğramış olduğu zarardan sözkonusu kazaya anılan kanun hükümlerine aykırı davranması suretiyle sebebiyet verdiğinden sorumlu olduğunu beyan ederek 1.000 TL maddi ve 50.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının maddi konumuna ilişkin herhangi bir beyanda bulunulmadığını, Dicle Kök Enerji Yatırım A.Ş. tarafından iş sağlığı ve güvenliği mevzuatına uygun olarak gerekli önlemlerin yerine getirilmiş olması sebebiyle meslek hastalığının oluşması mümkün bulunmadığını, meslek hastalığı iddiasını kabul etmemekle birlikte bir an için kabulü halinde yargıtay içtihatları ile öngörülen usullerle maluliyet oranının tespiti ve ayrıca sgk tarafından ödeme yapılarak zararın karşılanmış veya karşılanacak olması halinde davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, müvekkil şirket tarafından mevzuata uygun olarak işyerinin niteliğine göre uygulanması gereken tüm önlemlerin alınması, gerekli eğitimlerin verilmesi, acil ... planı ve risk değerlendirme raporlarının tutulması, işyeri ölçümlerinin yapılmış olması sebebiyle kaçınılmazlık söz konusu olduğundan müvekkil işverene sorumluluk yükletilmemesinin gerektiğini beyan ederek haksız davanın reddini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya ve deliller birlikte değerlendirildiğinde davacının davalı yanında çalışmasından kaynaklı olarak meslek hastalığına tutulduğu iddiasına dair kurumca herhangi bir tespiti yapılmadığı, meslek hastalığından kaynaklı alacak davalarında kurumca yapılacak tespitin yargılama açısından açısından ön şart mahiyetinde olduğu, mahkemece geçirildiği iddia edilen meslek hastalığına dair dava ikame edilmesi adına davacıya kesin süre verildiği, davacı tarafça süresi içerisinde dava ikame edilmediği, davacının tazminat talebine dair mahkememizde görülen davada meslek hastalığına dair ön şartının sağlanmadığı anlaşılmakla, ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davacı vekiline kararın 05.09.2022 tarihinde tebliğ edildiği, davacı vekilinin ise yasal süresi geçtikten sonra kararı 20.09.2022 tarihinde istinaf ettiği anlaşılmıştır. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi tarafından gerekçeli kararın davacı vekiline usulüne uygun olarak 05.09.2022 tarihinde tebliğ edildiği, yasal iki haftalık istinaf süresinin son günü 19.09.2022 (pazartesi) günü olduğu, davacı vekilinin UYAP sistemi üzerinden istinaf dilekçesini 20.09.2022 tarihinde Mahkeme dosyasına gönderdiğini, istinaf başvurusunun yasal süre geçtikten sonra yapılmış olması nedeniyle HMK'nun 352/1-c maddesi gereğince istinaf dilekçesinin süre yönünden reddine karar verilmiştir V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi kararının tebliğ edildiği gün olan 05.09.2022 tarihi sayılmadan istinaf süresinin hesap edilerek 20.09.2022 günlü istinaf başvurusunun esası hakkında inceleme yapılarak karar verilmesi gerekirken istinaf isteminin süreden reddine dair kararın hatalı olduğunu beyanla kararı temyiz etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, meslek hastalığı neticesinde sürekli iş göremezliğe uğradığını iddia eden sigortalının tazminat istemlerine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile kanun yolu başvurusu süresi yönünden 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7/3 üncü maddesinin yollamasıyla 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 345 inci maddesi, sürelerin hesabı açısından aynı Kanun 90, 91 ve 92 nci maddeleridir. 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile bu hususta kararda belirtilen gerekçelere özellikle; istinaf kanun yolu süresinin 6100 sayılı Kanun'un 345 inci maddesi gereğince iki hafta olduğu İlk Derece Mahkemesi kararında da bu sürenin belirtilmiş olduğu aynı Kanunun 92/2 nci maddesi gereğince hafta olarak belirlenen sürenin başladığı güne son hafta içindeki karşılık gelen günün tatil saatinde sürenin biteceğinin düzenlenmiş olması karşısında Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenlerin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemesi nedeniyle tüm temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 22.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.