Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2023/4226 · K. 2024/1110

8. Ceza Dairesi         2023/4226 E.  ,  2024/1110 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/56 E., 2016/105 K. Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanığın 07.07.2015 tarihli sorgusunda bildirdiği ve bilinen en son adresi olan "Gençlik Mahallesi 1315 Sokak No:14/B Muratpaşa Antalya" adresine normal tebligat çıkarılması gerekirken, doğrudan sanığın mernis adresine 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre yapılan tebliğin usulsüz olduğu ve kararın kesinleşmediği anlaşılmakla, karar tarihi nazara alınarak, sanık tarafından verilen 13.11.2019 tarihli temyiz dilekçesinin öğrenme üzerine süresinde verilmiş temyiz dilekçesi olarak tarafından değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmakla, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Gölcük Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 27.01.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında, müştekiye karşı tehdit, kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2. Gölcük 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2016 tarihli kararı ile sanığın, tehdit suçundan beraatine, kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan ise ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. Sanığın 13.11.2019 tarihli temyiz talebinin Gölcük 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.11.2019 tarihli ek kararı ile reddine karar verilmiştir. 4. Sanığın değişik tarihli dilekçeler ile kanun yararına bozma talebinde bulunduğu, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 23.11.2022 tarihli yazıları ile, sanığın bilinen en son adresi olan "Gençlik Mahallesi 1315 Sokak No:14/B Muratpaşa Antalya" adresine normal tebligat çıkarılması gerekirken, doğrudan sanığın mernis adresine 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre yapılan tebliğin usulsüz olduğu ve Mahkeme kararının kesinleşmediği, karar tarihi nazara alınarak, sanık tarafından verilen 13.11.2019 tarihli temyiz dilekçesinin öğrenme üzerine süresinde verilmiş temyiz dilekçesi olarak değerlendirilmesi gerektiği anlaşıldığından kararın kanun yararına bozma incelemesine konu edilmediği bildirilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; somut bir hukuki gerekçeye dayanmamaktadır. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay; sanığın olay günü eşi olan müşteki ile yaşadığı tartışma esnasında müştekiyi öldürmekle tehdit ettiği, darp etmek suretiyle basit şekilde yaraladığı, ayrıca evinde ruhsatsız bir adet tabanca, bir adet şarjör ve üç adet fişek bulundurmak suretiyle atılı suçları işlediği iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE A. Eşe karşı kasten yaralama suçu yönünden yapılan incelemede; 1. Dosya kapsamında bulunan müşteki ifadeleri, 25.09.2014 tarihli müştekinin basit şekilde yaralandığına ilişkin adli rapor ve diğer deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanık savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu anlaşıldığından, Mahkemece kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. B. 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçu yönünden yapılan incelemede; Suç tarihinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 250 inci maddesinin birinci fıkrasında 08.07.2021 tarihinde yapılan değişiklikten öncesine ait olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Anayasa Mahkemesinin 02.08.2022 gün ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 21.04.2022 gün ve 2020/87 Esas, 2022/44 sayılı kararı ile; 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan "...kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış..." ibaresinin "...seri muhakeme usulü..." yönünden Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri yargılama usulüne tabi olması karşısında; sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 250 nci maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdii edilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmış, bu nedenle Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir. V. KARAR A. Sanık Hakkında Eşe Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bendinde açıklanan nedenlerle Gölcük 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli ve 2015/56 Esas, 2016/105 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B. Sanık Hakkında 6136 Sayılı Kanuna Muhalefet Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (B) bendinde açıklanan nedenle Gölcük 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli ve 2015/56 Esas, 2016/105 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.02.2024 tarihinde karar verildi.