İçtihatYargıtay2. Hukuk Dairesi15.05.2024

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2023/4315 · K. 2024/3517

2. Hukuk Dairesi 2023/4315 E. , 2024/3517 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi SAYISI : 2020/773 E., 2023/274 K. KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma İLK DERECE MAHKEMESİ : Küçükçekmece 5. Aile Mahkemesi SAYISI : 2018/203 E., 2019/508 K. Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı-davacı kadın vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 10 gün süre ile evli kaldıklarını, kadının anlaşma fırsatı dahi vermediğini, evliliği maddiyat ve kazanç temini olarak gördüğünü, erkeği bu konuda yanılttığını, evlilik sonrası kadının ailesinin evine gittiklerinde takıların ne yapıldığının sorulduğunu, akabinde takıların getirilmemesi halinde eşini götüremeyeceğinin söylendiğini, bunun üzerine erkeğin takıları eşinin ailesine verdikten sonra eşini eve götürebildiğini, takıların geri getirileceği söylenmesine rağmen getirilmediğini, takılarla ilgili konuşma sırasında erkeğin eşini korkutmak amacıyla "takılar gelmezse boşanacağını" söylemesi üzerine kadının diğer takıları da alıp gitmek istediğini, alyansını attığını, akabinde polislerin geldiğini, şiddet uyguladığı şeklinde iftiralarda bulunduğunu bu nedenle 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721Sayılı Kanun) 162 ve 166 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına erkek yararına 50.000,00'er TL maddî-manevî tazminata, 6 adet bilezik, 18 adet çeyrek altın ile 8.500 TL nakit paranın faiziyle kadından tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davalı- davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde; asıl davanın kabulü, 4721 sayılı Kanun'un 162. maddesine dayalı davalarının reddi, tedbir-yoksulluk nafakası ve maddî tazminat taleplerinin reddi ile manevî tazminat miktarı yönlerinden istinaf kanun yoluna başvurmuştur. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf talebinde bulunmayan erkeğe yüklenen kusurların kesinleştiği, ancak erkeğe yüklenen bu kusurlar yanında kadını tehdit ettiğine ilişkin kusurun sunulan delillerle kanıtlandığı anlaşılmakla bu kusurun da erkeğe yüklenilmesi gerektiği, kararın kusur gerekçesinin düzeltildiği, kadının genel sebebe dayalı boşanma talebi dışında 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 162. maddesine dayalı boşanma talebi hakkında gerekçeli kararda bu talebin reddine karar verildiği açıklanmasına rağmen gerekçeli kararın hüküm bölümünde hüküm tesis edilmemesinin hatalı olduğu,erkek tarafından istinaf edilmeyerek kesinleşen genel sebebe dayalı karşı davanın kabulü ile boşanma hükmünün kesinleşmesi nedeniyle yeniden hüküm tesisi ile kadının konusuz kalan 4721 sayılı Kanun’un 162. maddesine dayalı boşanma talebinin esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilerek hükmün düzeltildiği, kadın yararına maddî ve manevî tazminata ilişkin yasal koşulların oluştuğu, mahkemece kadının manevî tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmesinin isabetli ise de, kadının maddî tazminat talebinin reddine karar verilmesi ile bu yöndeki karar gerekçesinin isabetli görülmediği, çalışmayan ve düzenli gelire sahip olmadığı anlaşılan kadının ihtiyaç içerisinde olduğu ve boşanma sonrasında da yoksul duruma düşeceği anlaşıldığından kadının nafaka taleplerinin reddine karar verilmesi de isabetli görülmediği, kadın lehine hükmedilen manevî tazminat miktarı da az bulunarak, aynı zamanda kadının tazminatlara yasal faiz yürütülmesi talebi hakkına olumlu veya olumsuz hüküm tesis edilmemesinin de isabetli görülmediği, tazminatların az olduğuna yönelik istinaf talebinin faize hükmedilmemesine yönelik istinaf isteğini de içermediği (Y 2. HD, 23.02.2022 tarih, 2021/10728 - 2022/1687E/K) kadın yararına daha uygun miktarlarda maddi ve manevi tazminata, irat şeklinde bir miktar tedbir nafakası ile toptan yoksulluk nafakasına hükmedildiği, açıklanan nedenlerle, davalı-davacı kadının kusur tespiti, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 162. maddesine dayalı boşanma talebi hakkında olumlu veya olumsuz hüküm tesis edilmemesi, lehine hükmedilen manevi tazminat miktarı, maddî tazminat ile tedbir ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddi hükümlerine ilişkin istinaf taleplerinin kısmen kabulü ile bu yöndeki hükümler kaldırılarak erkeğe yüklenen kusurların niteliği yönünden kararın kusur gerekçesinin düzeltilmesine,kadının konusuz kaldığı anlaşılan 4721 sayılı Kanun’un 162. maddesine dayalı boşanma talebinin esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, kadın yararına dava tarihinden boşanma hükmünün kesinleşme tarihine kadar geçerli olmak üzere aylık 350,00 TL tedbir nafakası,boşanma hükmünün kesinleşme tarihinden itibaren 10.000,00 TL toptan yoksulluk nafakasına, 15.000,00 TL maddî ve 10.000,00 TL manevî tazminatın boşanma hükmünün kesinleşme tarihinden işleyecek yasal faiziyle davacı-davalıdan alınarak davalı-davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, sair istinaf istemlerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2023/4315 · K. 2024/3517

I. DAVA

II. CEVAP

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

IV. İSTİNAF

V. TEMYİZ

VI. KARAR