Yargıtay 7. Hukuk Dairesi · E. 2023/4396 · K. 2024/3887

7. Hukuk Dairesi         2023/4396 E.  ,  2024/3887 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/1002 E., 2023/885 K. KARAR : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Trabzon 4. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2022/245 E., 2023/92 K. Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve tahliye davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle: dava konusu bağımsız bölümün dava dışı ... ... adına kayıtlı olup davacının intifa hakkı sahibi olduğunu, işyerinin lokanta olarak işletilmek üzere 09.07.2016 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile dava dışı ...'a kiraya verildiğini, kira sözleşmesinde alt kiracı yasağı bulunmasına rağmen yerin davalıya kiralandığını, ...'in dava konusu taşınmazı başka birine kiraya verme hak ve yetkisine sahip olmadığını, kayıt maliki (ve aynı zamanda davacının torunu olan) dava dışı ...'a baskı ve tehdit yolu ile 09.07.2017 tarihi kira sözleşmesi imzalatıldığını, imzanın müvekkiline ait olmadığını, sözleşmenin geçersiz olduğunu ve olayla ilgili şikayet yoluna başvurulduğunu belirterek el atmanın önlenmesi ve tahliye talep edilmiştir. II. CEVAP Davalı cevap dilekçesinde özetle; kira sözleşmesinin geçerli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; yapılan imza incelemesi ile kira sözleşmesindeki imzanın davacıya ait olmadığının tespit edildiği, davalının dava konusu taşınmazda üstün bir hakkının bulunmadığını ve malı elinde haksız olarak bulunduran kişiye karşı her türlü el atmanın önlenmesi davası açılabileceği gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının dava konusu taşınmaza el atmasının önlenmesine ve taşınmazdan tahliyesine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukanda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile sonuca gidildiğini, davacının aktif husumet ehliyeti bulunmadığını, kayıt maliki ...'a tehdit, baskı veya iradesini etkileyecek bir şekilde imza artırılmadığını, bu konunun dosya kapsamı itibariyle sabit olduğunu, taşınmaz maliki ...’a davalı tarafından yıllık kira bedeli olarak 29.250,00 TL ödeme yapıldığını, bu durumun bizzat ... tarafından yazılıp imzalanmış "...14.07.2017 tarihinde kiracı ...dan yıllık kira bedeli olarak 29.250,00 TL (Yirmidokuzbinikiyiizelli) aldım. Elden Aldım. ... ......" şeklindeki ifadeyi içeren metin ile kanıtlandığını, 06.10.2020 tarihli dilekçe ekine davacı tarafa banka aracılığıyla yapılan kira ödemelerinin sunulduğunu, davalıya yapılmış ödeme iadesinin olmadığını, bir kimsenin (kendisine zorla sözleşme imzalattırdığı ve) aralarında geçerli bir kira ilişkisi bulunmadığını iddia ettiği kişiden bir yıllık kira bedeli alması ve akabinde de ödemleri almaya devam etmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, kira sözleşmesinin davacının emlak işlerini yapan bir nevi vekili olarak hareket eden kayıt maliki ... tarafından getirildiğini, ilgili kişinin imzanın davacıya ait olduğunu evraka not düşerek imza attığını, kira ödemesinin elden yapılarak makbuzun tanzim edildiğini, sonraki ödemelerinde davacının banka hesabına yatırıldığını, davacının herhangi bir şekilde ödemeleri iade etmediğini, davacının amacının iş yerini başka kişilere daha yüksek kârla kiralamak olduğunu, bir an için iddiaların kabul edilmesi halinde bile sahteciliğin söz konusu olmadığını, kira sözleşmesindeki imza ve beyanların dava dışı ...'a ait olup olmadığının araştırılmadığını, Trabzon 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/11 Esas sayılı dosyası üzerinden yürütülen ceza davasının bekletici mesele yapılmadığını, dava değerinin hatalı belirlendiğini, bir yıllık kira bedeli üzerinden yargılama gideri ve vekalet ücretinin hesaplanması gerektiğini, taşınmaz değeri baz alınarak sonuca gidilemeyeceğini, bilirkişi raporunun taşınmazın değeri noktasında denetime elverişli olmadığını, belirlenen değerin aşırı yüksek olduğunu ileri sürerek istinaf isteminde bulunmuştur. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; davalının taraflar arasında geçerli bir kira sözleşmesinin varlığını ispat edemediği, sözleşmedeki imzanın davacıya ait olmadığının tespit edildiğini, bu nedenle ceza davasının bekletici mesele yapılmasına yönelik itirazın yerinde olmadığını, intifa hakkı sahibinin aktif dava ehliyetine sahip olduğunu ve dava değerinin taşınmazın değerinden ibaret olacağı gerekçesiyle davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; cevap dilekçesi, yargılama aşmasındaki beyanlar ve istinaf sebeplerine benzer gerekçeler ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi ve tahliye isteğine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 683 üncü maddesi, 3. Değerlendirme 1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 17.09.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.