Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2023/4433 · K. 2024/1362

2. Ceza Dairesi         2023/4433 E.  ,  2024/1362 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI :2006/491 E., 2006/803 K. SUÇ :Hırsızlık HÜKÜM :Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Ret İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.11.2006 tarihli ve 2006/491 Esas, 2006/803 Karar sayılı kararı ile, 01.11.2009 tarihli ve 2006/491 Esas, 2006/803 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen 23.11.2006 tarihli erteli hapis cezasının sanık müdafiinin yüzüne karşı verildiği, kararın temyiz edilmediğinden 01.12.2006 tarihinde kesinleştirildiği, sanığın denetim süresi içerisinde suç işlemesi nedeniyle 01.11.2009 tarihli ek karar ile, erteli hapis cezasının aynen infazına karar verildiği, sanığın 11.11.2019 tarihinde bu ek kararın kendisine tebliği ile öğrendiğini belirterek ek kararın kaldırılması talebinde bulunduğu, İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesince 20.11.2019 tarihli ve 2019/1323 D. İş sayılı karar ile itirazın reddine karar verildiği, sanık 14.07.2020 tarihli dilekçesi ile eski hâle getirme ve temyiz talebinde bulunduğu, Mahkemece 14.07.2020 tarihli ek karar ile, eski hâle getirme ve temyiz talebinin reddine karar verildiği, bu kararın sanığa cezaevinde usûlünce 20.07.2020 tarihinde tebliğ edildiği, 23.07.2020 tarihli eski hâle getirme ve temyiz talebinin İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.08.2020 tarihli ve 2020/932 D. İş sayılı kararı ile reddedildiği, sanığın Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğüne gönderilmek üzere dosyasına ibraz ettiği 30.05.2022 tarihli dilekçe ile kanun yoluna başvurma hakkı tarafına bildirilmediğinden ve süreyi kaçırdığından bahisle eski hâle getirme ve temyiz talebinde bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede, 1.Sanığın 01.11.2009 tarihli ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Mahkemece, hükümlü hakkında verilen erteli hapis cezasının aynen infazına ilişkin 01.11.2009 tarihli ek kararın, infaza ilişkin olması nedeniyle temyiz kabiliyeti bulunmayıp, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98. maddesi uyarınca çektirilecek cezanın kısmen veya tamamen yerine getirilmesi ile ilgili mahkemece verilecek kararlar aynı Kanunun 101/3. maddesi gereğince itiraza tabi olduğundan ve hükümlünün bu karara yönelik talepleri merciince incelenip neticelendirildiğinden, sanığın 01.11.2009 tarihli ek karara yönelik temyiz istemi yönünden dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 2.Sanığın 23.11.2006 tarihli karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; 23.11.2006 tarihinde sanık müdafinin yüzüne karşı verilen kararı, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 30.05.2022 tarihinde temyiz eden sanığın yerinde olmayan eski hâle getirme talebi ile süresinde olmayan temyiz isteğinin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 24.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.