Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2023/4446 · K. 2023/2548

2. Ceza Dairesi         2023/4446 E.  ,  2023/2548 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/687 E., 2015/1947 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanığın yokluğunda verilen gerekçeli kararın sanığa tebliği için çıkarılan tebligatın sanığın son bildirdiği adresten farklı kapı numaralı Adnan ... Mah. 1073 Sk. No:17 İç Kapı No:3 Keçiören/ ... adresine 12.01.2016 tarihinde adreste bulunan kişi tarafından sanığın taşındığından bahisle iade edildiği, sonrasında sanığın adres kayıt sistemindeki MERNİS adresine doğrudan Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi uyarınca tebligata çıkartıldığı nazara alındığında sanığın bilinen son adresi yerine farklı kapı numaralı adrese yapılan 12.01.2016 tarihinde yapılan tebliğ işleminin usûlüne uygun olmaması nazara alınarak sanığın öğrenme üzerine verdiği 15.04.2022 tarihli temyiz dilekçesinin 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Hakkında mahkûmiyet kararı verilen sanığın 15.04.2022 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hâle getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılmasına, eski hâle getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Kanun'un 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olmasına göre, mahkemenin 16.05.2022 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede; I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.05.2014 tarihli ve 2014/50848 Esas numaralı iddianamesiyle sanık hakkında katılanın konutuna konutun pencere demir korkuluğunu kırmak suretiyle girerek suça konu malları çalması nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 151/1, 116/1, 53. maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır. 2.... 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2015 tarihli ve 2014/687 Esas, 2015/1947 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, mala zarar verme suçundan aynı Kanun'un 151/1 ve 53. maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan aynı Kanun'un 116/1 ve 53. maddeleri uyarınca 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebebi hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir. III. OLAY VE OLGULAR 1.Olay tarihinde katılanın Keçiören 'de ki evinin pencere demiri kırılarak sert bir cisim ile açılarak evden televizyon, muhabbet kuşu, gümüş yüzük, gıda maddesinin çalındığı, olayın faili araştırılırken başka bir hırsızlık suçuna karışan sanık ve haklarında beraat kararı verilen ... ve ...'nun kırmızı renkli 06... plakalı Doğan araç içerisinde yakalandıkları, hırsızlık olayında tanık A. K.'ın anlatımları ile aracın özelliklerinin benzemesi nedeniyle tanığa sanık teşhis amacıyla gösterildiğinde ...'ı teşhis ettiği nazara alınarak sanığın hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından cezalandırılmasına karar verildiği, 2. Kolluk görevlilerince düzenlenen olay yeri inceleme raporu, görgü tespit tutanağı, canlı teşhis tutanağının dosya içinde bulunduğu, 3. Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında; üzerine atılı suçları kabul etmediği, 4.Tanık A. K.'ın kovuşturma evresinde alınan ifadesinde soruşturma evresinde düzenlenen canlı teşhis tutanağını doğruladığı anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Tanık A. K.'ın soruşturma evresinde alınan ifadesinde teşhis ettiği sanık ile birlikte teşhiste bulunamayacağı üç kişinin olay tarihinde saat 19.15 sıralarında katılana ait suça konu televizyonu araçlarına koyarken gördüğünü beyan ettiği, UYAP'tan alınan çizelgeye göre de gece vaktinin saat 19.06'da başladığının anlaşılması karşısında; eylemlerinin gece gerçekleştirildiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından hükmolunan cezalarda 5237 sayılı Kanun'un 143 ve 116/4. maddeleri uyarınca artırım yapılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini ve yine konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanığa verilen cezanın TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2015 tarihli ve 2014/687 Esas, 2015/1947 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve re'sen gözetilen hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın ileri sürdüğü temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.