Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2023/4590 · K. 2024/2943
12. Ceza Dairesi 2023/4590 E. , 2024/2943 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi EK KARAR TARİHİ : 21/03/2023 SAYISI : 2022/1679 E., 2022/2266 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat DAVATARİHİ : 09/12/2019 HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı EK KARAR : Temyiz başvurusunun reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen istinaf başvurularının esastan reddine kararın; davacı tarafından temyizi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın davacı tarafından temyiz eidlmekle gereği düşünüldü: Koruma tedbirlerine dayalı tazminat davalarının niteliği itibariyle yargılama sırasında sadece 5271 sayılı Kanun'un uygulanması halinde, adil ve hukuka uygun kararlar verilebilmesi ve ilgilerin zararlarının karşılanması hususunda bir kısım sorunların ortaya çıkabilecek olmasından dolayı bu davalarda esas olarak 5271 sayılı Kanun uygulanmakla birlikte, bu Kanunda düzenlenmeyen hususlarda, 6100 sayılı Kanundaki düzenlemeler uygulanmaktadır. Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davalarının miktar itibari ile temyiz edilebilir olup olmadığı 6100 sayılı Kanun hükümleri göz önünde bulundurularak değerlendirilmektedir. Buna göre, miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca temyiz edilemez. Bu açıklamalar çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde, karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 107.090 TL olduğu; davacının hırsızlık suçundan 14.02.2005 ile 24.05.2005 tarihleri arasında tutuklu kaldığını belirterek 7.000 TL maddi ve 7.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin ilk derece mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin hükme yönelik davacının istinaf başvurusunun reddine karar verildiği, davacı aleyhine reddedilen tazminat miktarının 14.000 TL olması nedeniyle davacı açısından hükmün kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 21/03/2023 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden davacının temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bandırma Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.06 .2024 tarihinde karar verildi.