Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2023/4636 · K. 2023/6804

9. Ceza Dairesi         2023/4636 E.  ,  2023/6804 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/148 E., 2023/14 K. SUÇ : Cinsel saldırı HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Kars Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.06.2013 tarihli ve 2013/943 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan açılan kamu davasında, Kars 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.09.2013 tarihli ve 2013/267 Esas, 2013/393 Karar sayılı kararı ile sanığın eylemlerinin nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmadığı konusunda delilleri takdir ve değerlendirmenin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğundan bahisle görevsizlik kararı verildiği anlaşılmıştır. 2. Kars 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.03.2014 tarihli ve 2013/257 Esas, 2014/93 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. Kars 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.03.2014 tarihli ve 2013/257 Esas, 2014/93 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 10.02.2022 tarihli ve 2021/2502 Esas, 2022/1128 Karar sayılı kararı ile "Mağdurenin aşamalardaki ifadeleri ile bunu destekler nitelikteki tanık beyanı, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında sanığın, olay gecesi oturduğu binaya kadar takip ettiği reşit mağdureye giriş kısmında saldırıp, bıçak tehdidiyle cinsel ilişkiye girmek istediğini söyleyerek boduruma indirmeye çalıştığı ve yaşanan arbede sırasında mağdurenin elinden kurtulup, yardım istemesi üzerine olay yerinden ayrıldığı anlaşılmakla, mevcut haliyle sanığın sübuta eren eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 102/1, 3-d. maddelerinde düzenlenen cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gözetilmeden nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan mahkumiyet hükmü kurulması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 4. Kars 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.01.2023 tarihli ve 2022/148 Esas, 2023/14 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin birinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Hükmün kaldırılarak müvekkilinin beraatine karar verilmesine, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, mağdurenin anlatımındaki çelişkilerin giderilmediğine, mağdurenin beyanının sanığın beyanından üstün tutulmasına ilişkin somut ve inandırıcı gerekçeler gösterilmediğine, yapılan teşhisin usulüne uygun olmadığına, savunma ve dosyadaki kamera kayıtlarına göre müvekkilinin olay yeri ve yakınında bulunmadığına, sanığın tanık beyanlarının dikkate alınmadığına, tanık beyanları dikkate alındığında sanığın isnat edilen suçu işlemediğinin sabit olduğuna, kararın bozulması taleplerine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Mağdure ile tanık ...'in arkadaş oldukları, mağdurenin sanığı olay öncesinde tanımadığı, olay günü mağdurenin iş yerinden çıkarak ikamet ettiği eve doğru gittiği, mağdurenin eve gittikten sonra arkadaşı olan tanık ... ile dışarıda buluşacağı, bu nedenle mağdurenin evine doğru giderken tanık ... ile de telefonda konuştuğu, tanık ...'in de arabası ile mağdure Işıl'ın evinin önüne doğru gittiği, bu sırada sanığın mağdurenin ikamet ettiği binanın içerisinde beklediği, telefonla konuşan mağdurenin ikamet ettiği binaya girdiği, binanın merdivenlerinin başına geldiğinde sanığın mağdurenin arkasından gelerek ağzını kapattığı, sanığın bir yandan da sağ eli ile mağdurenin sağ şakak kısmına elinde bulunan bıçağı dayayarak "Benim ile cinsel ilişkiye gireceksin, eğer girmezsen seni öldürürüm" dediği, sanığın bu esnada mağdureyi ağzı kapalı şekilde bodruma doğru götürmeye çalıştığı, aynı zamanda sanığın mağdurenin kalçasına ve vücuduna dokunduğu, mağdurenin sanığı oyalamak amacıyla sanığa sakin olmasını söyleyip konuşalım dediği ve bir fırsatını bularak sanığın elinden kurtulup bağırarak binanın kapı kısmına doğru koşmaya çalıştığı, sanığın mağdurenin saçından tutarak binanın içerisine çekmeye çalıştığı, mağdurenin tekrardan sanığın elinden kurtulduğu, sanığın mağdurenin saçından tekrar çektiği esnada mağdurenin sanığın elinden tekrardan kurtulduğu ve kendisini binanın dışarısına attığı, binanın dış kısmında bulunan tanık ...'in mağdurenin bağırarak kendisini dışarıya doğru atmaya çalıştığını gördüğü, sanığın mağdureyi saçından tutup içeriye çekmeye çalıştığını gören tanık ...'in de heyecanla bağırmaya başladığı, tanık ...'in bağırması üzerine sanığın kaçarak olay yerinden uzaklaştığı, tanık ...'in de sanığın arkasından koştuğu ancak sanığı yakalayamadığı, daha sonra tanığın mağdurenin yanına geldiği, dosya arasında bulunan kamera görüntülerinin mağdure ile izlenilmesi üzerine mağdurenin sanığı teşhis ettiği, soruşturma aşamasında sanıktan şikayetçi olan mağdurenin kovuşturma aşamasında şikayetinden vazgeçtiği olayda, sanık savunmalarında atılı suçlamaları kabul etmemiş ise de mağdurenin aşamalarda samimi ve istikrarlı beyanlarda bulunduğu, dosya arasında bulunun görüntü izleme tutanağına göre mağdurenin sanığı teşhis ettiği, mağdurenin sanığı olay öncesinde tanımadığı ve sanığa iftira atmasını gerektirir herhangi bir durumun bulunmadığı, dosya arasında mağdurenin beyanlarını destekler nitelikte tanık ...'in beyanlarının bulunduğu, tanık ...'in de beyanlarında mağdurenin saçından çekmeye çalışan bir kişinin olduğundan bahsettiği, görüntü izleme tutanağında mağdure ve tanık ...'in beyanlarıyla uyumlu olarak sanığın koşarak kaçtığına dair tespitin bulunduğu, sanığın savcılıkta müdafisi eşliğinde alınan savunmasında görüntülerdeki şahsın kendisi olduğunu ikrar ettiği, sanığın olay günü ... Büfe isimli iş yerinde bulunduğuna dair dinlenilmesini talep ettiği tanıkların beyanlarının yanlı ve taraflı olduğu, tanıkların olaya dair görgülerinin bulunmadığı ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanığın dosya kapsamında dinlenmesini talep ettiği tanıkların tarafsız olmadıkları, bu itibarla sanığın suçtan kurtulmaya yönelik ve hayatın olağan akışına aykırı savunmalarına itibar edilmeyerek sanığın cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kars 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.01.2023 tarihli ve 2022/148 Esas, 2023/14 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.10.2023 tarihinde karar verildi.