Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2023/4729 · K. 2024/12291

2. Ceza Dairesi         2023/4729 E.  ,  2024/12291 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/186 E., 2021/2 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. Mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın adlî sicil kaydına göre Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.02.2007 tarihli ve 2004/563 Esas- 2007/26 Karar sayılı kararı ile kasten yaralama suçundan verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerekirken, Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.06.2010 tarihli ve 2009/630 Esas- 2010/636 Karar sayılı kararı ile verilen 4 ay 15 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkralarından sanık hakkında "Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.06.2010 tarihli ve 2009/630 Esas - 2010/636 Karar sayılı kararının tekerrüre esas alınmasına" ilişkin bölümlerin çıkartılarak yerine "Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.02.2007 tarihli ve 2004/563 E.- 2007/26 K. sayılı kararı ile kasten yaralama suçundan verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının mükerrirliğe esas alınmasına" ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek sürenin, Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.06.2010 tarihli ve 2009/630 Esas - 2010/636 Karar sayılı kararıyla verilen 4 ay 15 günlük hapis cezası süresine göre belirlenmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, II. Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. Temyiz dışı sanık Salim Ünal'ın kardeşi ... tarafından çalınan malzemelerin olaydan sonra (şikâyetçinin, araştırma yapıp kendi evinde olduğunu öğrenmesi ve talebi üzerine) tamamının iade edilmesinden dolayı sanık hakkında TCK'nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, 2. Sanığın adlî sicil kaydına göre Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.02.2007 tarihli ve 2004/563 Esas- 2007/26 Karar sayılı kararı ile kasten yaralama suçundan verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerekirken, Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.06.2010 tarihli ve 2009/630 Esas- 2010/636 Karar sayılı kararı ile verilen 4 ay 15 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, 1 no.lu bozmanın temyiz talebi bulunmayan diğer sanık ... SİRAYETİNE, bozma sonrası kurulacak hükümde tekerrür hükümleri yönünden 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesinin gözetilmesine, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.