Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2023/4810 · K. 2023/4861

1. Ceza Dairesi         2023/4810 E.  ,  2023/4861 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten yaralama Amasya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.10.2022 tarihli ve 2022/264 Esas, 2022/634 Karar sayılı kararları ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 3 defa 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin netice cezanın türü ve miktarı itibarıyla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 272 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle 13.10.2022 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 02.05.2023 tarihli ve 2023/659 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.06.2023 tarihli ve KYB-2023/52467 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.06.2023 tarihli ve KYB-2023/52467 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “Dosya kapsamına göre, sanık ve sanık müdafiinin 13.10.2022 tarihli celsede sanığın % 40 engelinin bulunduğunu ve 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi kapsamında rapor aldırılmasını talep etmeleri karşısında işlediği fiille ilgili olarak 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi uyarınca, 'akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı' konusunda yönteme uygun sağlık kurulu raporu alınarak, sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE İnceleme konusu dava dosyasında; hükümlü müdafiinin 13.10.2022 tarihli oturumda hükümlünün engel hâlinin bulunduğu ve 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi kapsamında rapor aldırılmasını talep ettiği, hükümlünün kolluk güçlerince alınan savunmasında "...daha önce sinir hapı kullanıyordum. Ancak doktor atmana gerek yok deyince bıraktım. Bazen kontrolsüz sinir yapıyorum. Sinir yaptığımda da sağa sola zarar veriyorum." şeklinde anlatımda bulunduğu tespit edilmekle; hükümlünün suç tarihi itibarıyla ve halen 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığı ve akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığının, Adlî Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespit edilmesi gerektiği dikkate alınmadan hükümlünün mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür. III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Amasya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.10.2022 tarihli ve 2022/264 Esas, 2022/634 Karar sayılı kararlarının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.07.2023 tarihinde karar verildi.