Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2023/4875 · K. 2023/4278

2. Hukuk Dairesi         2023/4875 E.  ,  2023/4278 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi SAYISI : 2023/21 E., 2023/125 K. KARAR : Kısmen kabul Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen boşanma davasında bozma sonrası verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece, İlk Derece Mahkemesi kararının tazminatlar yönlerinden ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; kadın yararına maddî ve manevî tazminata karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı kadın vekili dava dilekçesinde; evlendikleri günden beri erkeğin kadına değer vermediğini, hizmetçi gibi gördüğünü, doğru düzgün harçlık dahi vermediğini, eşini bir hayat arkadaşı olarak değil köle gibi görüp yıllarca manevî baskı yaptığını, hakaret, aşağılama, hor görme gibi manevî baskılara maruz bıraktığını, müvekkiline her fırsatta "aşağılık kadın, sığır, bok torbası, evde yiyip içip hayvan gibi yatıyorsun, kültürsüz, çapsız kadın" şeklinde hakaretlerde bulunduğunu, bunlara kardeşlerinin şahit olduğunu, müvekkilinin bir komşu ziyaretine dahi gitse sürekli diken üstünde oturduğunu, erkeğin kazancının neredeyse tamamını kendi özel ihtiyaçları için harcadığını, eşinin ve çocuklarının ihtiyaçlarını görmezden geldiğini, kadının sağlık sorunlarıyla ilgilenmediğini, müvekkilinin zaman zaman boşanmak istese de "sen kimsin, senin lafına kimse itibar etmez, benim elim kolum uzun, her yerde hakim savcı avukat tanıdıklarım var, benim lafıma karşı seni kimse dinlemez" şeklinde sözlerle korkuttuğunu, müvekkilinin giydiği kıyafetleri dahi müvekkilinin kardeşlerinin karşıladığını, müvekkilinin 6 ay kadar önce ailesinden kalan eve yerleştiğini belirterek; tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun(4721 sayılı Kanun'un) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, müvekkili lehine aylık 3.000,00 TL nafaka, 200.000,00TL maddî ve 200.000,00TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; dava dilekçesindeki iddiaları kabul etmediklerini, müvekkilinin eşine ve çocuklarına her zaman sevgiyle yaklaştığını, hem eşi hem de çocuklarına aylık geliri doğrultusunda maddî ve manevî tüm yükümlülüklerini yerine getirdiğini, çocuklarının okul masraflarını karşıladığını, iki evladını okutmaya, ev kirası ve evin ihtiyaçlarını karşılamaya çalıştığını, maaşından başka gelirinin bulunmadığını, davacının aile sırlarını tüm tanıdıklarına ve komşularına anlattığını, hiçbir şeylerinin gizli kalmadığını, kadına annesinden miras olarak bir ev kaldığını, kadının bu eve taşındıktan sonra sürekli problem çıkardığını, müvekkilini evden uzaklaştırmanın yollarını aradığını, davacının sürekli olarak "babamın emekli maaşını alırım ve annemden de bir ev kaldı krallar gibi yaşarım ne yapayım kocayı" şeklinde beyanda bulunduğunu, evde huzursuzluğu müvekkilinin değil kadının çıkardığını, davacının iddialarının soyut iddialar olduğunu, davacıyı tehdit etmediğini, hakaret, küçük düşürücü ve aşağılayıcı eylemlerde bulunmadığını belirterek; haksız ve mesnetsiz davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin 08.04.2021 tarihli ve 2020/587 Esas, 2021/424 Karar sayılı kararıyla; erkeğin kadına 'evde yeyip içip yatıyorsunuz siz kimsiniz, sığır, aşağılık kadın, kültürsüz, çapsız kadın, bundan ne olacak, b.k torbası, evde yeyip içip hayvan gibi yatıyorsun, reçeteli deli' gibi sözlerle aşağıladığı ve hakaret ettiği, kadını hizmetçi gibi gördüğü, kadın çalışmamasına rağmen kadının kişisel ihtiyaçlarını karşılamaya yetmeyecek kadar cüzi miktarda harçlık verdiği, kadının eski yırtık ayakkabı ve başkalarının kıyafetlerini giymeye mecbur bıraktığı ve bu şekilde ekonomik şiddet uyguladığı, kadına fiziksel şiddete uyguladığı, bunlar dışındaki iddiaların ispat edilemediği, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu, kadına yüklenebilecek kusurlu bir davranışın bulunmadığı gerekçesiyle kadının davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, kadının düzenli işi ve gelirinin olmadığı, boşanma ile birlikte yoksulluğa düşeceği anlaşıldığından tarafların sosyal ve ekonomik durumları gözetilerek kadın yararına aylık 500,00 TL tedbir ve aylık 1.000,00 TL yoksulluk nafakası ile 30.000,00 TL maddî, 30.000,00 TL manevî tazminata karar verimiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin 09.09.2021 tarihli ve 2021/1053 Esas, 2021/1044 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesinin kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, usul ve kanuna uygun olan hükme karşı tarafların istinaf taleplerinin 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Bozma Kararı 1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur. 2.Dairenin 20.12.2021 tarihli ve 2021/8945 Esas, 2021/9804 Karar sayılı kararı ile; tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminatların az olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının maddî ve manevî tazminat miktarları yönünden bozulmasına, tarafların diğer temyiz itirazlarının reddi ile hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin onanmasına karar verilmiştir. B. İkinci Bozma Kararı 1.Bozmaya uyan İlk Derece Mahkemesinin 23.05.2022 tarihli ve 2022/129 Esas, 2022/247 Karar sayılı kararıyla; erkeğin tam kusurlu olduğu, boşanma sonucu kadının mevcut ve beklenen menfaatlerinin zarar göreceği, en azından eşinin maddî desteğini yitireceği, ayrıca yaşanan olayların davacının kişilik haklarına ağır saldırı niteliğinde bulunduğu anlaşıldığından, tarafların mali ve sosyal durumları ve hakkaniyet ilkesi gereğince kadın yararına 40.000,00 TL maddî, 40.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiş, karara karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur. 2.Dairenin 25.10.2022 tarihli, 2022/9028 Esas, 2022/8494 Karar sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesince son kurulan hükmün bozma ilamında belirtilen ilkelere, bozmanın amacına uygun olmadığı, davacı kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminat miktarının az olduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. C. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; kadın yararına 60.000,00 TL maddî, 60.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir. VI. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesini yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı erkek vekili; Mahkemece yüklenen kusurları kabul etmediğini, kadının maaş aldığını,kadın yararına tazminata hükmedilmesinin hatalı olduğunu, tazminatların yüksek olduğunu ileri sürerek; kusur belirlemesi, nafaka ve tazminatalar yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminatların miktarlarının bozmanın amacına, dosya kapsamına ve hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 4 üncü, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası. 6098 sayılı Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri. 3. Değerlendirme 1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmadığı gibi bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak oluşturan yönlerin de yeniden incelenmesinin hukuken mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VII. KARAR Açıklanan sebeple; Davalı erkek vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 28.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.