Yargıtay 7. Hukuk Dairesi · E. 2023/5083 · K. 2023/6104

7. Hukuk Dairesi         2023/5083 E.  ,  2023/6104 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2023/157 E., 2023/388 K. KARAR : Davanın kabulü Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkin davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda; Dairemizce, Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir. Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin dava konusu 456 ada 116 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, dava konusu taşınmazına davalı tarafça mermer taş blokları konulmak suretiyle haksız el atıldığını belirterek, müvekkilinin uğradığı zararların tazminini, taşınmaza el atmanın önlenmesini, taşınmazın eski hale getirilmesini ve 05.06.2014 tarihinden itibaren belirlenecek olan ecrimisil bedelinin davalıdan tahsilini istemiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde, müvekkilinin mermer depolama işi yaptığını, kiracı olarak kullandığı parsel ile dava konusu parselin komşu olduğunu ve sınırlarını ayıran belirgin bir emare olmadığını, haksız kullanıldığı iddia edilen alanın taşınmazın ne kadar miktarına isabet ettiğinin tespit edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. III. MAHKEME KARARI Mahkemenin 25.06.2015 tarihli ve 2014/583 Esas, 2015/306 sayılı Kararıyla, davanın kısmen kabulüne, 09.03.2015 tarihli raporda ''A'' harfi ile gösterilen 19.318,10 m² kısma el atmanın önlenmesine, eski hale getirilmesine, 05.06.2014 - 11.11.2014 tarihi arası 5.200,00 TL ecrimisil bedelinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının talebi ile bağlı kalınarak 1.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Bozma Kararı 1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. 2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 02.06.2020 tarihli ve 2018/5313 Esas, 2020/2850 sayılı Kararıyla; davacının ecrimisile ilişkin temyiz itirazının kabulü ile dosya kapsamında alınan bilirkişi raporları arasında belirlenen bedele ilişkin çelişki bulunduğu, raporlar arasında çelişki giderilmeden karar verilmesinin doğru olmadığı belirtilerek hükmün bozulmasına, davacının diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir. 3. Mahkemenin 16.12.2021 tarihli ve 2020/294 Esas, 2021/375 sayılı Kararıyla, bozma ilamına uyularak, 09.03.2015 tarihli raporda ''A'' harfi ile gösterilen 19.318,10 m² kısma davalının el atmasının önlenmesine ve eski hale getirilmesine dair verilen karar kesinleştiğinden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, 22.02.2021 tarihli heyet bilirkişi raporu uyarınca davacının ecrimisil talebinin kabulü ile 05.06.2014 - 11.11.2014 tarihleri arasındaki dönem için 72.326,96 TL ecrimisil bedelinin ve 9.079,51 TL eski hale getirme masrafının dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. 4. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. 5. Dairemizin 24.11.2022 tarihli ve 2022/4309 Esas, 2022/7178 sayılı Kararıyla; davalı vekilinin 15.12.2021 günlü dilekçesi ile bildirdiği mazeretli sayılma isteminin reddine karar verilmesinin davalı asilin hukuki dinlenilme hakkına aykırılık oluşturduğu, mazeret isteminin kabulü ile yeni duruşma gününün belirlenmesi gerekirken davalı vekilinin yokluğunda hüküm kurulmasının doğru olmadığı, ayrıca 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 177 nci maddesine göre karşı taraf duruşmada hazır değilse veya ıslah talebi duruşma dışında yapılıyorsa, bu yazılı talep veya tutanak örneğinin haber vermek amacıyla karşı tarafa bildirilmesi gerektiği, davacı vekili tarafından 14.12.2021 tarihli ıslah dilekçesi dosyaya ibraz edildiği halde bu dilekçe davalı tarafa tebliğ edilmeden hüküm kurulmasının da doğru görülmediği belirtilerek, hükmün bozulmasına karar verilmiştir. B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, bozma kararı doğrultusunda dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde tekrar keşif yapıldığı, 22.02.2021 bilirkişi raporunda dava konusu parsel için 05.06.2014 - 11.11.2014 döneminde 72.326,96 TL ecrimisil bedelinin belirlendiği, toprağın ıslah edilerek tekrar tarıma uygun hale getirilmesi için yapılması gereken uygulamaların ise toplam 9.079,51 TL olabileceğinin rapor edildiği belirtilerek, davanın kabulüne, 09.03.2015 tarihli raporda ''A'' harfi ile gösterilen 19.318,10 m² kısma davalının el atmasının önlenmesine, eski hale getirilmesine dair verilen karar kesinleştiğinden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, 22.02.2021 tarihli heyet bilirkişi raporu uyarınca davacının ecrimisil talebinin kabulü ile 05.06.2014 - 11.11.2014 tarihleri arasındaki dönem için 72.326,96 TL ecrimisil bedelinin ve 9.079,51 TL eski hale getirme masrafının dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyizinde, tazminat istemine ilişkin ilk hükmün, bozma ilamı kapsamı dışında bırakıldığından kesinleşmiş olduğunu, bu nedenle bu isteme ilişkin ıslahın geçerli olmadığını, ecrimisil hesabının hukuka aykırı olduğunu, taşınmazın tarımsal niteliğinin kaybedilmesi ile müvekkilinin ilgisi bulunmadığını, davacının uzun süre taşınmazı bakımsız bıraktığı için zaten raporda belirtilen işlemleri yaptırması gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, mülkiyet hakkına dayalı el atmanın önlenmesi, eski hale getirme ve ecrimisil istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi, “Mülkiyet İlişkisi” başlıklı 722 inci maddesi, “İyiniyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 inci maddesi. 3. Değerlendirme 1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2. Davacının dava dilekçesinde belirttiği 1.000,00 TL tazminat istemi hakkında, mahkemenin ilk hükmünde davacının talebi ile bağlı kalınarak 1.000,00 TL tazminata hükmedilmiş olduğu, ilgili hükmün davacı tarafça temyize getirilmemiş olması nedeniyle davalı taraf lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu anlaşılmakla, mahkemenin temyize konu olan son kararında davalı taraf lehine oluşan usuli kazanılmış hak gözetilmeksizin 9.079,51 TL tazminat ödenmesine karar verilmiş olması bozmayı gerektirir. Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; 1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, 2. Davalı tarafın yukarıda belirtilen temyiz itirazının kabulü ile kararın hüküm fıkrasının (4) numaralı bendinde yer alan “tespit edilen 9.079,51 TL” ibaresinin çıkartılarak yerine “davalı taraf lehine oluşan usuli kazanılmış hak gözetilmek suretiyle 1.000,00 TL” ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının ilgiliye iadesine, Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.