Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2023/5228 · K. 2024/7644

2. Ceza Dairesi         2023/5228 E.  ,  2024/7644 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Çocuk Mahkemesi SUÇLAR: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER: Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düşme, onama Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde gece vakti şikâyetçinin iş yerine girmesi şeklinde gerçekleşen olayda, suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK’nın 116/2-4 ve 31/3. maddelerinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunu oluşturduğu, bu suçun gerektirdiği cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli zamanaşımının, 20.10.2015 olan birinci mahkûmiyet kararı ile 25.02.2021 olan ikinci mahkûmiyet kararı arasında gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen TCK'nın 142/2-h ve 143/1. maddelerinde düzenlenen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli, 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğa zorunlu müdafii atanması gerektiği, her ne kadar suça sürüklenen çocuk birinci celseden sonra müdafii ile duruşmaya katılmışsa da, esas hakkında savunmasının alındığı 13.01.2020 tarihli birinci celsede müdafiinin huzurunda ve tüm yasal hakları yeniden hatırlatılarak ifade vermesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e-h maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.