Yargıtay 12. Hukuk Dairesi · E. 2023/5271 · K. 2023/5089

12. Hukuk Dairesi         2023/5271 E.  ,  2023/5089 K. "İçtihat Metni" Borçlunun ödeme şartını ihlâl suçundan sanık ...'ün 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair İnegöl 2. İcra Ceza Mahkemesinin 08.06.2021 tarihli ve 2021/63 Esas, 2021/351 Sayılı kararı aleyhine ... Bakanlığı'nın 19.04.2023 gün ve 94660652-105-16-27661-2022-KYB sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.06.2023 tarihli ve KYB-2023/48479 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu. Anılan ihbarnamede; Dosya kapsamına göre, 2004 sayılı Kanun'un 340. maddesi gereğince taahhüdü ihlal suçunun oluşması için taahhüt tutanağında toplam borç miktarının, işleyen ve işleyecek faizin, vekalet ücreti, icra harç ve giderlerinin birlikte belirlenerek borçlunun taahhüdüne esas olan miktarın açıkça gösterilmesi gerekmesi karşısında, 01.09.2020 tarihinde alınan taahhütnamede, icra gideri olmadığı halde baro pulu ücretinin gider olarak gösterildiği, bu nedenle borçlu tarafından verilen taahhüdün geçerli olmadığı anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü; Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; 01.09.2020 tarihinde alınan taahhütnamede, icra gideri olmadığı halde baro pulu ücretinin gider olarak gösterildiği, bu nedenle borçlu tarafından verilen taahhüdün geçerli olmadığının anlaşıldığı, bu hususun yanısıra, benzer bir olaya ilişkin Dairemizin 06.10.2020 tarihli ve 2020/5816 Esas, 2020/8142 Karar sayılı ilâmında yer alan,"...ödeme taahhüdünü ihlâl suçunda taahhütte bulunan kişinin bizatihi borçlu sıfatını haiz olması gerektiği, üçüncü bir şahsın taahhütte bulunması için borcu icra kefaleti ile yüklenmesi gerektiği cihetle, somut olayda sadece şirketi borçlandırıcı işlem yapma ve temsil yetkisi bulunan sanığın taahhüde konu şirket borcundan dolayı kişisel sorumluluğu bulunmadığı cihetle, atılı suçun yasal unsurları bulunmadığı..." şeklindeki açıklamalara nazaran, sanığın İnegöl Modern Mobilya Dekorasyon İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. isimli şirketin yetkilisi olduğu, borcun üstlenildiğine dair icra kefaleti olmadığı anlaşılmakla, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden, kanun yararına bozma talebi bu gerekçeyle de yerinde görülmüştür. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden İnegöl 2. İcra Ceza Mahkemesinin 08.06.2021 tarihli ve 2021/63 Esas, 2021/351 Sayılı kararının CMK’nın 309/4-d. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık hakkında ödeme şartını ihlal eyleminden dolayı hükmolunan tazyik hapsinin kaldırılmasına, bu eylemle ilgili olarak sanık hakkında tazyik hapsi infaz edilmekte ise salıverilmesine; 19.09.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.