Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2023/5307 · K. 2024/7421

11. Ceza Dairesi         2023/5307 E.  ,  2024/7421 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/121 E., 2022/168 K. SUÇ : Güveni kötüye kullanma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Bozma üzerine yapılan yargılamada, İskenderun 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 1 yıl hapis ile 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; basit yargılama usulü yönünden değerlendirme yapılmamış olması nedeniyle kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın, olay tarihinde denetimli serbestlik kararı uyarınca İskenderun Belediyesi'nde çalıştığı, katılanın da aynı Belediyede sivil personel olarak görev yaptığı, katılana aracını satıp üstüne bir miktar da para koyması halinde hacizli araçlardan daha yüksek model bir araç alabileceğini söyleyip, katılanın aracını 21.250,00 Türk lirası karşılığında satması için kendisine devretmesini ve üzerine de 10.000,00 Türk lirası para vermesini sağladığı hâlde, katılan adına araç satın almayıp, talep eden katılana parasını iade de etmediği iddiası ile kamu davası açıldığı, katılanın uzlaşmayı kabul etmemesi nedeniyle uzlaştırma sağlanamaması, katılan beyanı, sanığın savunması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek sanığın atılı suçu işlediğinin kabulü ile hakkında temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur. IV. GEREKÇE Katılanın beyanlarında, "...İskenderun belediyesinde çalışmaktaydım. Park ve bahçeler müdürlüğüne 2012 temmuz tarihinde görevlendirildim. Bu birime girdiğimde burada şüpheliler ... ve ... isimli şahıslar çalışmaktaydı. Kendilerinin orada çalıştığını personel olduğunu bana söylediler... İcra satışlarında ihaleye girdiklerini, burada piyasanın çok altında araçlar aldıklarını söylemekteydiler... ... adının ban ... olduğunu söylemişti... İcraya yeni bir araç düştü gel bak dediler. Ben kendileriyle birlikte İskenderun'da ki yediemin deposuna gittim. Orada gösterilen aracı gördüm..." şeklindeki beyanı karşısında, denetimli serbestlik kapsamında zorunlu kamu görevini ifa eden sanığın, kendisini belediye çalışanı olarak tanıtıp, ihaleden piyasa değerinin çok altında bedelle araç aldığına dair sözler söyleyerek, hileli hareketle aldattığı katılanın 21.250,00 Türk lirası değerindeki aracını ve 10.000,00 Türk lirası parasını haksız şekilde almaktan ibaret eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 157 ncı maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında hataya düşülerek güveni kötüye kullanma suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İskenderun 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2022 tarihli ve 2020/121 Esas, 2022/168 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2024 tarihinde karar verildi.