Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2023/5316 · K. 2024/6873

11. Hukuk Dairesi         2023/5316 E.  ,  2024/6873 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/1546 Esas, 2023/1119 Karar HÜKÜM : Yeniden esas hakkında kurulan hüküm ile asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 3. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2019/56 E., 2021/174 K. Taraflar arasındaki markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkini istemine ilişkin asıl dava ile manevi tazminat talebine dair birleşen davadan dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davaların kabullerine karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince asıl davaya yönelik istinaf başvurusunun reddine, birleşen davaya dair başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen birleşen davanın reddine ilişkin karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü: 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince İlk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 3.000,00 (yeniden değerleme oranlarına göre hesaplandığında 2023 yılı için 17.830,00) Türk Lirasını geçmeyen mal varlığına ilişkin davalardaki kararlar kesindir. Kesinlik sınırı bakımından manevi tazminat istemleri için bir istisna getirilmiş ve miktarı ne olursa olsun manevi tazminata ilişkin kararlara karşı istinaf yoluna başvurunun mümkün olduğu belirtilmiştir. Aynı Kanun'u temyiz edilemeyen kararları düzenleyen 362 nci maddesinde ise buna ilişkin bir istisnaya yer verilmediğinden manevi tazminat açısından temyiz kesinlik sınırı göz önüne alınarak Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyizinin mümkün olup olmadığının değerlendirilmesi gerekecektir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.12.2023 tarih ve 2023/2-815 E., 2023/1386 K. sayılı ile aynı günlü 2023/10-318 E., 2023/1395 K. sayılı ilamları). Bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla veya istinaf incelemesi sonucu verdiği kararlar için ayrım yapılmaksızın 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde belirtilen kırk bin Türk Liralık temyiz kesinlik sınırı (yeniden değerleme oranlarına göre hesaplandığında 2023 yılı için 238.730,00 TL) uygulanmaktadır. Dosya içeriğine göre reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktar 10.000,00 TL'lik manevi tazminat istemine ilişkin olduğundan Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır. Bu nedenle temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir. KARAR Açıklanan sebeple; Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE, Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 30.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.