Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2023/538 · K. 2023/5583

2. Hukuk Dairesi         2023/538 E.  ,  2023/5583 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/2266 E., 2022/2282 K. KARAR : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 1. Aile Mahkemesi SAYISI : 2022/7 E., 2022/66 K. Taraflar arasındaki kişisel eşyanın iadesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA 1.Davacı kadın vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde; evlilik birliğinin erkeğin kusurlu davranışları ile temelinden sarsıldığını, tarafların düğününde erkeğin misafirleri tarafından takılan takıların tamamının erkeğin annesi tarafından alınarak kadına verilmediğini, kalan bir kısım takıların da kadının annesinin kasasına konulduğunu, akabinde erkeğin talebi üzerine kasadan alınarak erkeğin işyeri kasasına konulması için verildiğini, takıların süreçte düğün gibi yerlerde takması için kadına verilerek sonradan alındığını, en son 03.10.2019 günü bir akrabanın kına gecesinde kadının bu takıları taktığını ve akabinde kına gecesinin yapıldığı yerin tuvaletinde takıların erkeğin annesine teslim edildiğini, tarafların 27.10.2019 günü fiilen ayrıldıklarını ve takıların erkekte kaldığını, olay günü tarafların tartıştığını, erkeğin evden ayrıldığını, bir saat sonra gelerek kadını ailesine bıraktığını ve kadının evden hiçbir eşya almadan ayrıldığını, erkeğin kadına mehir olarak 8 adet Cumhuriyet altını sözü verdiğini ancak bu altınları da vermediğini iddia ederek; dilekçede belirtilen ziynet, çeyiz ve mehir eşyalarının bedeline karşılık şimdilik 1.100,00 TL'sinin yasal faizi ile birlikte kadına ödenmesine hükmedilmesini talep ve dava etmiştir. 2.Davacı kadın vekili 05.07.2022 tarihli ıslah dilekçesi ile ziynet eşyalarının aynen iadesine, aynen iadesinin mümkün olmaması halinde yasal faiz ile birlikte bedelinin ödenmesine hükmedilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı erkek vekili cevap ve ikinci cevap dilekçesinde; düğünde kadına iddia edildiği kadar takı takılmadığını, düğünde takılan takıların erkeğin annesinde olduğu iddiasının gerçek dışı olduğunu, takıların kadının annesinin banka kasasında saklandığını, erkeğin takıların ticari faaliyet nedeniyle kullanılmasından şüphelenip ısrarcı olması nedeniyle kadının annesinin 1 adet set ve 1 adet bileziği kızına verdiğini, bu set ve bileziğin halen kadında olduğunu ve somut delile dayanmayan mehir alacağı talebini kabul etmediklerini iddia ederek; kadının kişisel eşya alacağı davasının reddine hükmedilmesini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava dosyasının boşanma dosyasından tefrikle yukarıdaki esasa kaydedildiğini, taşınır eşya olan ziynet eşyasının varlığını ve elinden alındığını ispat yükünün davacı kadında olduğu, tanık beyanlarına göre kadına düğünde takılan ziynetlerin kadının annesinin kasasında saklandığı, kadının annesinin kasada saklanan ziynetleri düğünde takması için kızına verdiğini söylediği, ortak konutu ilk terk edenin davalı erkek olduğu ve akabinde erkeğin kadını ailesinin evine bıraktığı, talep edilen gümüş şekerlik ve vazonun da tarafların fiilen ayrılmalarından sonraki tarihte kadın tarafından kaydedilen videoda evde bulunduğunun görüldüğü, bu eşyaların kadının rahatlıkla yanında götürebileceği eşyalardan olduğu ve kadının evden ayrılırken eşyaların zorla elinden alındığını ispatlayamadığı ve davacının mehir alacağı talebini ancak yazılı delil ile ispatlayabileceği, dosyada mehir senedinin bulunmadığı ve davacının kendisine hatırlatılmasına rağmen yemin teklif etme hakkını kullanmadığı gerekçesiyle; davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kadının ortak konuttan hiçbir eşyasını alamadan ayrıldığını, düğünde erkeğin misafirlerinin taktığı ziynetlerin tamamının erkeğin annesi tarafından alındığını ve kadına teslim edilmediğini, bu takılar dikkate alınmadan hüküm kurulduğunu, bunun dışında takılan bir kısım takıların kadının annesinin kasasına konduğunu, 03.10.2019 günü bir akrabanın kına gecesinde kadının bu takıları taktığını ve akabinde de kına gecesinin yapıldığı yerin tuvaletinde takıların erkeğin annesine teslim edildiğini, tarafların 27.10.2019 günü fiilen ayrıldıklarını, erkeğin mehir olarak söz verdiği altınları kadına vermediğini, çeyiz eşyası ve mehir alacağı taleplerinin de ispatlandığını belirterek; tamamı yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile, istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek; tamamı yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, kadının kişisel eşya alacağı davasını ispatlayıp ispatlayamadığı davanın kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 6 ncı maddesi, 220 nci, 222 nci, 226 ncı maddeleri. 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 23.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.