Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2023/5425 · K. 2023/5173

10. Hukuk Dairesi         2023/5425 E.  ,  2023/5173 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi SAYISI : 2019/70 E., 2023/48 K. KARAR : Red Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen rücuen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı Kurum vekili dava dilekçesi ile kurum sigortalısı ...'ün 28.06.2007 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu malul kalması nedeniyle hak sahiplerine gelir bağlandığını uğranılan kurum zararının tahsili için dava açtıklarını 506 sayılı Kanun'un10 uncu ve 26 ncı maddesine göre kurum zararından davalının sorumlu olduğunu belirterek talep edilen 10.866,80 TL peşinsermaye değerli gelir,geçici iş göremezlik ödemesi ve tedavi masrafından oluşan kurum zararının onay, sarf ve ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizleriyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili beyan dilekçesinde; bilirkişi raporunu kabul etmediklerini, kusur incelemesini kabul etmediklerini zaman aşımı itirazında bulunduklarını bu nedenle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin 09.12.2015 tarihli ve 2013/947 Esas 2015/536 Karar sayılı kararı ile "..Toplanan deliller, taraf beyanları, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde davalı şirkete ait iş yeri işçilerinden kurum sigortası ...'ün 28.06.2007 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu %34 oranında malul olduğu, kurum tarafından peşin değerli gelir bağlandığı anlaşılmıştır. 506 sayılı Kanun'un 21 inci ve 26 ncı maddelerine göre davalının kusur durumu davacı kurumun rücu alacağının ispatlaması da dikkate alınarak açılan davanın kabulüne karar vermek gerekmiş, aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur. ..." gerekçesiyle Davanın kabulü ile 1.10.866.80 TL'nin 10.001.87 TL'sinin ilk peşin sermaye değerinin 21.12.2012 onay tarihinden, 2. 662.34 TL'nin geçici iş göremezlik ödeneğinin tediye tarihinden, 3. 2.002.59 TL'nin tedavi giderlerinin sarf tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsili ile davacı tarafa verilmesine, karar verilmiştir. IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Bozma Kararı 1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili ve davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur. 2.Dairemizin 05.12.2018 tarihli ve 2016/12462 E. 2018/10234 K. sayılı bozma ilamında; "... Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki olgular karşısında, vefat eden sigortalının davalı yanında çalışmasına ilişkin, davacı Kuruma zamanında verilmiş bir işe giriş bildirgesinin varlığının araştırılması ve bunun için de sigortalının kurumdaki tahsis ve sigortalılık şahsi dosyası da getirtilmek suretiyle ...'in işverenliği ve ...in işveren vekilliği irdelenerek (kimin işçi olduğu net belirlenerek) sigortalı adına davalı işverenden herhangi bir işe giriş bildirgesinin verilip verilmediğine bakılarak 506 sayılı Kanun'un 9 ve 10 uncu madde şartlarının davaya konu olayda gerçekleşip gerçekleşmediği incelenmeden karar verilmiştir. Mahkemece, hükme esas alınan 25.03.2014 tarihli tek bilirkişiden alınan kusur raporu yeterli ve hüküm kurmaya elverişli değildir. İlgili raporda davalı işveren ...’a %20, aracı kullanan sigortalıya %80 kusur oranı verilmiştir. Davalı işverene verilen kusur oranının gerekçesi olarak da E sınıfı sürücü belgesi olan sigortalıya işverenin ayrıca ilave ileri sürüş eğitimi verdirmesi gerektiği olarak belirtilmiştir. O halde Mahkemece; davalı nakliye işyerinde E sınıfı sürücü belgesine sahip sigortalıya ileri sürüş ek eğitimi verilmesinin yasal zorunluluk olup olmadığını yöntemince araştırılmalı, bu husus da göz önünde bulundurularak yeniden sigortalı, işveren ve diğer davalıların kusurunun aidiyetinin ve oranlarının belirlenmesi için uzman bilirkişi heyetinden rapor alınmalı ve raporlar arasında çelişki oluşması halinde bu çelişkiler giderilmeli ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir. ..." gerekçesiyle karar bozulmuştur. B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; uyuşmazlığın, davacı kurum sigortalısı dava dışı ...'ün 28.06.2007 tarihinde geçirdiği iş kazası sonrası malul kalması nedeniyle kendisine ödenen peşin sermaye değeri, geçici iş göremezlik ödeneği ile tedavi giderlerinden dolayı oluşan kurum zararının davalıdan rücuen tazmini istemine ilişkin olduğu, taraflarca yasal süre içerisinde bildirilen ve uyuşmazlığın esasına etkili olduğu değerlendirilen tüm delillerin celp edildiği, bozma ilamı gözetilerek ... İl Emniyet Müdürlüğü ve İl Milli Eğitim Müdürlüğü'nden, kazalı işçinin, davalıya ait ... plakalı nakliye kamyonunda şoför olarak çalışmakta iken yapmış olduğu görev dolayısıyla adı geçen işçinin ileri sürüş teknikleri eğitimi alıp almadığının sorulduğu, buna ilişkin herhangi bir belgenin gönderilmediği, dosyanın ilk olarak kusur yönünden bilirkişi heyetine tevdi edildiği, dosyada mevcut müfettiş raporu, tazminat dosyasında alınan rapor ve kusur bilirkişisi heyet raporu arasında çelişki olduğu görüldüğünden dosyanın daha önce rapor sunan bilirkişilerden farklı 3 kişilik heyet bilirkişisine yeniden verilerek rapor tanzim edilmesinin istenildiği, akabinde hesap bilirkişisine tevdi edilerek ek rapor alındığı, bu doğrultuda dosyaya ibraz olunan 28.11.2022 tarihli bilirkişi kurulu raporu ile 10.02.2023 tarihli hesap bilirkişi ek raporunun dosyadaki bilgi ve belgeler ile uyumlu, hükme esas almak için yeterli ve denetime elverişli bulunduğu, buna göre, dava konusu olayın meydana gelmesinde, davalı işveren Birgül Yeşilurt'a atfedilecek kusur bulunmadığı, kazalı işçi ...”ün 100 (YüzdeYüz) oranında kusurlu olduğu, dosyada mevcut dava dışı sigortalı İsmait Gök'ün hizmet döküm cetvelinde davalıya ait işyerinde kaza tarihinden önce işe girdiği ve sigortalı hizmetlerinin olduğu, bu nedenle dava konusu olayda 506 sayılı Karun'un 10 uncu maddesi gereğince sorumluluğun da bulunmadığı, davalı işverenin kazanın meydana gelmesinde herhangi bir kusurunun olmaması nedeniyle davacının rücuen tazminat talebinin yerinde olmadığı anlaşıldığından..." gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı Kurum vekili, kararın usul ve yasaya aykırı olduğu belirtilerek temyizen bozulması talep edilmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, meydana gelen iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya yapılan peşin sermaye değerli gelir,geçici iş göremezlik ödemeleri ile yapılan tedavi masrafından oluşan kurum zararının davalıdan rücuen tahsili istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 2. 2918 sayılı Kanun, 506 sayılı Kanun'un 9, 10 ve 26 ncı maddesi hükümleridir. 3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında, özellikle davalı işveren tarafından kazalı sigortalıya ileri sürüş tekniği eğitimi verilmesinin gerekmediğine dair trafik ve iş güvenliği uzmanlarının değerlendirmeleri dikkate alındığında, bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan nedenlerle, Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine 10.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.