Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2023/5590 · K. 2024/2069

2. Hukuk Dairesi         2023/5590 E.  ,  2024/2069 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/685 E., 2023/1362 K. DAVA TARİHİ : 31.08.2018 KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 3. Aile Mahkemesi SAYISI : 2022/315 E., 2022/719 K. Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile hükmün kaldırılarak taraf teşkili açısından heyet raporu alınmak ve sonucu uyarınca karar verilmek üzere mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir. Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddinekarar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı kadın vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; erkeğin devamlı tehdit edip dövdüğü için 2015 yılında psikolojisinin bozulduğunu, dayaklarına, şiddetine dayanamadığı için ailesinin adresine yerleştiğini, çocuğunu görmek için arada davalının adresine gidip geldiğini, davalının evine gittiğinde kendisini ilişkiye zorladığını, elinden kurtulabilirse kurtulduğunu, kendisine zor kullandığını, davalının çocuklarına bakmadığını, kendisinin tütün, zeytin işçiliğinde amele işlerine gittiğini, kendi ve çocuklarının ihtiyaçlarını görmeye çalıştığını, davalının boşanırsan , dava açarsan seni öldürürüm diye tehdit ettiğini iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi gereğince davasının kabulüne tarafların boşanmalarına, velayetin anneye verilmesine, kadın ve çocuk yararına ayrı ayrı 500,00 TL tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakasına, kadın yararına 50.000,00 TL manevî ve 50.000,00 TL maddîtazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; kadının engelli oğluna iş bulma maksadı ile evden ayrıldığını ve bir daha dönmediğini, yaz aylarında erkeğin yanında kaldığını, kış aylarında ise tutulan o evde kaldıklarını, iddiaların asılsız olduğunu, ortak çocuklarının erkeğin yanında olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI A. İlk Derece Mahkemesi’nin Birinci Kararı İlk Derece Mahkemesi’nin 06.10.2020 tarih ve 2018/721 Esas, 2020/551 Karar sayılı kararı ile kadının iddialarını ispatlayamadığı, tanık beyanında geçen şiddet olayından sonra birlikte yaşamaya devam ettikleri, bu olay nedeniyle birbirlerini affettikleri en azından hoş görü ile karşıladıkları, erkeğin başkaca kusurlu davranışında ispatlanmadığı gerekçesi ile 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesin gereğince davanın reddinekarar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi’nin Gönderme Kararı 1.İlk Derece Mahkemesi’nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili hükmün tümü yönünden istinaf başvurusunda bulunulmuştur. 2. Bölge Adliye Mahkemesi’nin 15.04.2022 tarih, 2021/174 esas ve 2022/859 Karar sayılı kararı ile kadının kısıtlanmasını gerektirecek bir durumun varlığının tespiti konusunda vesayet makamı olan Sulh Hukuk Mahkemesine ihbarda bulunması veya kendiliğinden bu konuda davacı kadının yeniden sevk edilerek resmi sağlık kurulu heyetinden oluşacak şekilde yeterli bir rapor alınıp delillerin birlikte değerlendirilerek sonucu uyarınca karar verilmesi gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (3) numaralı alt bendi gereğince davacının istinaf başvurusunun kabulü ile, esası incelenmeden İlk Derece Mahkemesince verilen kararın kaldırılmasına, açıklandığı şekilde davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, kararın kaldırılma nedenine göre, davacının sair istinaf itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir. C.İlk Derece Mahkemesi’nin Son Kararı İlk Derece Mahkemesi’nin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadına karşı birden çok kez şiddet uyguladığı, kadının ilk evliliğinden olan çocuğuna şiddet uyguladığı, benle geçinmez isen seni öldürürüm diyerek tehdit ettiği, kadının ilk evliliğinden olan çocukla birlikte yaşadıkları dönemde kadını ve ilk evliliğinden olan çocuğu birden çok evden kovduğu, ortak çocuğun ihtiyaçları ile yeterince ilgilenmedi, boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesi ile 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesi gereğince davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına, velayetin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına,kadın ve çocuk yararına ayrı ayrı aylık 500,00 TL tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakasına, kadın yararına 45.000,00 TL maddîve 40.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesi’nin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B.İstinaf Sebepleri Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle;kusur belirlemesinin ve davanın kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu, kaldırma kararından sonra esasa ilişkin başkaca bir inceleme yapılmadığını, buna göre ilk karardan sonra değişen bir durumun olmadığını, kadın yararına tazminat ve nafaka koşullarının oluşmadığını, velâyet düzenlemesinin hatalı olduğunu ileri sürerek kararın tümü yönünden kaldırılmasını, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir. C.Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesi’nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmediği, usul ve yasaya uygun gerekçesi ile davalı erkek vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin (1) inci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesi’nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; istinaf başvuru dilekçesini tekrarlamakla birlikte, davanın kabulü ve ferilerine karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının tümü yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacı kadın tarafından açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, davanın kabulüne ve ferilerine karar verilmesinin hatalı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. 2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü ve 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesi, 175 inci maddesi, 176 ncı, 182 nci, 327 nci, 328 inci ve 330 uncu maddesi, 335 inci ve 336 ncı maddesi, 6100 sayılı Kanun’un 190 ıncı, 194 üncü, 352 inci madde , 353 üncü madde, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri. Birleşmiş Milletler Çocuk Haklarına Sözleşmesinin 3 üncü ve 12 inci maddesi, Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesinin 3 üncü ve 6 ncı maddesi. 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.