Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2023/5844 · K. 2023/5202

9. Ceza Dairesi         2023/5844 E.  ,  2023/5202 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/145 E., 2023/104 K. SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.11.2022 tarihli ve 2022/460 Esas, 2022/548 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve üçüncü cümleleri, dördüncü fıkrası ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 16 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2023/145 Esas, 2023/104 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Mağdurenin soyut beyanları dışında delil bulunmadığına, tanık imam ...’in ifadesinin sanık müvekkili lehine olduğuna, kamera kayıtlarının sanık tarafından suçun işlendiğini göstermediğine, olay yerinin işlek olduğundan yargılama konusu eylemin gerçekleşme ihtimalinin bulunmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik olduğu görülmüştür. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Olay tarihinde 7 yaşında olan mağdurenin evlerinin yakınındaki parkta oynadığı sırada, sanığın mağdurenin yanına gelerek kendisine günlük hayattan sorular sorduğu ve mağdureyle iletişimini bu sayede kolaylaştırdığı, daha sonrasında kendisine 100 TL para vereceğini söyleyerek mağdurenin parkın karşısında bulunan camiye gitmesini sağladığı, kendisinin de arkasından geleceğini söylediği, mağdurenin bunun üzerine parkın karşısında bulunan camiye doğru ilerlediği, kısa bir süre sonra ardından sanığın da camiye gelerek şadırvana doğru ilerlediği, mağdure ve sanığın şadırvanın yanından merdivenleri kullanarak aşağı indikleri, sanık ve mağdurenin şadırvanın yanından tuvalete doğru birlikte indikleri, tuvaletin kapısının kitli olması nedeniyle sanığın mağdureye yönelik tuvalet kapısının önünde cinsel eylemlerde bulunduğu, sanığın bu dar ve görünmeyen alanda mağdurenin kıyafetlerini kaldırarak göğüs bölgesini öptüğü, aynı anda bacaklarını okşadığı, sırtını okşadığı, dudaklarından öptüğü, aynı zamanda mağdurenin vücudunu okşamaya devam ettiği, mağdurenin kaçmaya çalıştığı ancak sanığın mağdurenin omuzlarından tutarak kaçmasına engel olduğu, mağdurenin bağırdığı, okulların kapalı ve sıcağın fazla olduğu olay anında yoğunluğun caminin karşısında bulunan parkta olduğu, cami tuvaletinden bağıran mağdurenin sesini kimseye duyuramadığı, daha sonrasında sanığın eylemlerine son vererek mağdurenin bu durumu kimseye anlatmaması konusunda tembihte bulunduğu, akabinde mağdurenin koşarak cami bahçesinden kaçtığı, şeklinde olayın kabul edildiği anlaşılmıştır. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2023/145 Esas, 2023/104 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.09.2023 tarihinde karar verildi.