Yargıtay 10. Ceza Dairesi · E. 2023/5862 · K. 2024/298
10. Ceza Dairesi 2023/5862 E. , 2024/298 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1070 E., 2022/1503 K. SUÇ : Esrar elde etmek için kenevir ekme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.02.2016 tarihli ve 2016/9310 Esas, 2016/31529 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanığın 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'un(2313 sayılı Kanun) 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. B. Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.11.2016 tarihli ve 2016/151 Esas, 2016/414 Karar sayılı kararı ile sanığın değişen suç niteliğine göre münhasıran kendi kullanımı için kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fırkasının ikinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. C. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 30.03.2017 tarihli ve 2017/191 Esas, 2017/382 Karar kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularına ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın atılı suçu işlediği sabit olmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. D. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 30.03.2017 tarihli ve 2017/191 Esas, 2017/382 Karar sayılı kararının, Cumhuriyet savcısı tarafından aleyhe temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 04.07.2022 tarihli ve 2022/327 Esas, 2022/ 8697 Karar sayılı kararı ile; "Her ne kadar sanığın suça konu kenevirlerin ele geçirildiği ikameti kullanmadığını ve ikametle bir ilgisinin olmadığını, ele geçen kenevirleri kendisinin ekmediğini, bakımlarını da yapmadığını savunmuşsa da; arama yapılan ikametten alınan parmak izleri ile sanığın parmak izinin aynı olduğuna ilişkin 10.01.2019 tarihli uzmanlık raporu karşısında, sonradan ortaya çıkan bu delilin de dosyadaki diğer delillerle birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. E. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 14.12.2022 tarihli ve 2022/1070 Esas, 2022/1503 Karar sayılı kararı ile sanığın, esrar elde etmek için kenevir ekme suçundan, 6545 sayılı Kanun'la değişik 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca aleyhe istinaf bulunmadığından, sonuç ceza yönünden kazanılmış hak korunmak suretiyle, cezanın 1 yıl 3 ay hapis cezası olarak infaz edilmesine, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında kazanılmış hakkı nedeniyle birinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.