Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2023/599 · K. 2024/1934

8. Ceza Dairesi         2023/599 E.  ,  2024/1934 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/455 E. - 2022/589 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii ve katılan vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1- Zonguldak Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/301 soruşturma numaralı iddianamesiyle sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca kanunî temsilcisinin bilgisi veya rızası dışında evi terk eden çocuğu, rızasıyla da olsa, ailesini veya yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin yanında tutmak suçundan 09.01.2012 tarihinde kamu davası açılmıştır. 2- (Kapatılan) Zonguldak 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/27 Esas, 2013/681 Karar 26.11.2013 tarihli kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 234 üncü maddenin üçüncü fıkrası uyarınca 3 ay hapis cezasından çevrilmek suretiyle 1.800,00 TL adli para cezasına hükmolunmuştur. 3- Mağdur vekilinin yapmış olduğu temyiz başvurusunun incelenmesi neticesinde Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 2019/3526 Esas, 2021/18068 Karar 23.09.2021 tarihli ilamıyla; 15 yaşını tamamlamamış mağdurenin kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı niteliği itibariyle üzerinde mutlak suretle tasarruf edilebilecek bir hak olmadığı ve bu hakka yönelik sanık eylemlerine dair verilen rıza hukuken geçersiz sayılacağı için sanığın eyleminin çocuğu cinsel amaçla hürriyetinden yoksun kılmak suçunu (5237 sayılı Kanun'un 109/1,3-f,5) oluşturduğu, aynı yönde Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararlarının da bulunduğu, bu sebeple eksik inceleme neticesinde aynı Kanunun 234 üncü maddenin üçüncü fıkrasına göre hüküm kurulmasının hatalı bulunduğu belirtilerek mezkûr karar bozulmuştur. 4- Bozma kararı üzerine; Zonguldak 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/455 Esas, 2022/589 Karar 13.12.2022 tarihli kararı ile bozmaya uyularak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109/1,3-f,5 ve 62 nci maddeleri uyarınca neticeten 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükmolunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1- Sanık müdafinin temyiz isteği, verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. (Ayrıntılı temyiz dilekçesi verme hakkı saklı kalmak suretiyle temyiz başvurusunda bulunulmuş fakat süreç içerisinde ayrıntılı temyiz dilekçesi ibraz edilmemiştir.) 2- Katılan vekilinin temyiz isteği, sanığa isnat olunan suçun vasıf ve mahiyeti itibariyle yeterli şekilde değerlendirilmediğine ve eksik inceleme neticesinde alt sınırdan hüküm tayininin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1- Olay tarihi itibariyle 14 yaşındaki mağdurenin annesi ile beraber Ankara'da yaşadıkları evi 03.01.2012 günü terk ettiği, aynı gün internetten tanıştığı sanıkla Ankara'da buluştukları ve gece sanığın arkadaşına ait bir evde konakladıkları, ertesi gün akşam sanıkla beraber otobüsle Zonguldak'a gittikleri ve orada da sanığın tanıdığına ait metruk bir evde geceyi geçirdikleri, gelen ihbar üzerine polis ekiplerinin 05.01.2012 günü saat 05:00 sularında sanık ile mağdureyi buldukları anlaşılmıştır. 2- 05.01.2012 tarihli genel adli muayene raporuna göre mağdurenin vücudunda darp-cebir izine rastlanılmadığı ve hayati tehlikesinin olmadığı belirtilmiştir. 3- Sanık farklı aşamalardaki ifadelerinde özetle; mağdurenin kendisini 19 yaşında olarak tanıttığını, ailesinin telefon numarasını bilmediği için haber edemediğini, mağdureyi eve dönmesi yönünde teşvik etmesine rağmen dönmemesi üzerine açıkta kalmaması için Zonguldak'a götürdüğünü, mağdureyi zorla götürme, alıkoyma ya da hürriyeti kısıtlama gibi bir amacının olmadığını, mağdureye karşı cinsel bir eylemi olmadığını ve bu amaçla görüşmediğini beyan etmiştir. 4- Mağdure farklı aşamalardaki ifadelerinde özetle; sanıkla internetten tanışıp sevgili olduklarını, sanığı Ankara'ya davet ettiğini, Ankara'da ve Zonguldak'ta sanığın arkadaşlarına ait evlerde konakladıklarını, Ankara'da kaldıkları evde yalnız olmadıklarını ve sanığın arkadaşının ailesinin de bulunduğunu, sanığın güzel sözlerinden etkilenerek ona inandığını, olaylarda rızası olduğunu, kimseden zarar görmediğini ve cinsel yönden kullanılmadığını, bekâret testi yaptırmak istemediğini beyan etmiştir. IV. GEREKÇE 1- Sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları yönünden yapılan inceleme neticesinde; ilk derece mahkemesince tayin olunan netice cezanın sanık eylemlerinin yoğunluğu dikkate alınarak kanunla tanınan sınırlar içerisinde bozma kararına uygun şekilde takdir olunduğu anlaşıldığından katılan vekilinin temyiz sebepleri reddedilmiştir. 2- Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından katılan vekili ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Zonguldak 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.12.2022 tarihli 2021/455 Esas, 2022/589 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafi ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.02.2024 tarihinde karar verildi.