Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2023/6161 · K. 2023/5098

9. Ceza Dairesi         2023/6161 E.  ,  2023/5098 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/327 E., 2022/443 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı KARAR : Direnme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi Bakırköy 23. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.12.2022 tarihli ve 2022/327 Esas, 2022/443 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 13.09.2022 tarihli ve 2022/10099 Esas, 2022/7707 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesine, 7165 sayılı Kanun’un 9 uncu maddesi ile eklenen, üçüncü fıkrası ve aynı maddenin dördüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz yoluna tabi olduğu belirlenmekle; Mahkemece verilen direnme kararının; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bakırköy 23. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.02.2022 tarihli ve 2021/252 Esas, 2022/79 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; a- Çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi delaletiyle 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve üçüncü cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. b- Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 üncü maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 27.04.2022 tarihli ve 2022/832 Esas, 2022/1104 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii, mağdure ve katılan vekili, o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi ve 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kesin olmak üzerine düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. 3. İstanbul Bölge Adliye Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesi kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 13.09.2022 tarihli ve 2022/10099 Esas, 2022/7707 Karar sayılı kararı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu kesin olduğundan temyiz isteminin reddine karar vermiş, çocuğun cinsel istismarı suçundan ise "olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki çelişkili ve başkaca delillerle doğrulanmayan beyanları, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, ilk derece mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararlarının yerinde olmadığı anlaşıldığından, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine düzeltilerek esastan reddedilmesi" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 4. Bakırköy 23. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.12.2022 tarihli ve 2022/327 Esas, 2022/443 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca direnilmesi ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi delaletiyle 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve üçüncü cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Mağdurenin çelişkili ve başka delilerle doğrulanmayan beyanı dışında delil olmadığına, mağdurenin sanığın cinsel istismarda bulunduğunu beyan etmesine rağmen birden fazla kez sanığın evine gitmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, mağdurenin iki hafta sonra şikâyetçi olduğuna, mağdurenin sanığın evine annesinin bilgisi dahilinde gittiğine, şüphenin sanık lehine yorumlanması gerekiğine, mağdurenin sanığın evine geldiğinde sanığın annesinin sürekli evde olduğunu belirttiğine, tanıkların olaydan doğrudan bilgileri olmadığına, mağdurenin soyut iddiaları dışında delil bulunmadığına ilişkindir. B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Sanık hakkında verilen cezada 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince artırım yapılması gerektiğine ilişkindir. C. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Alt sınırdan ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine, mağdurenin sanığa iftira atmadığına, sanığın söz konusu filleri tehditle işlediğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; mağdurenin 4. sınıf öğrencisi olduğu, sanığın nerede okuyorsun diye soru sorunca tanıştıkları, aynı sokakta oturdukları, 5-6 kez sanığın evine gittiği, kış aylarının başında sokakta oyun oynarken sanık ...'in giriş katındaki evine çağırdığı, her gittiğinde evde annesinin ve kardeşinin olduğu, bu sefer evde tek olduğu, eve gittiğinde sanık ...'in kendisini yatağına yatırdığı, elbiselerinin üzerinde olduğu, kutusuna (cinsel bölgesine) çenesi ile sürttüğü, rahatsız olduğu, yapmamasını istediği, kendisini kaldırarak arka özel bölgesini açarak eliyle ellediği, çok korktuğu, yapmamasını istediği, sonra ''... ..." isimli filmi bilgisayardan izledikleri, bu sefer sanığın kendisini kucağına aldığı, bir eliyle kendisini tutup diğer eli ile elbisesi üzerinden "kutu" bölgesini ellediği, rahatsız olduğunu söyleyince bir ara durduğu, annesi çağırana kadar bu evde kaldığı, annesi sanığı arayınca evine gittiği, sanığın hergün kendisine enerji içeceği, kalem ve oyuncak aldığını beyan ettiği, sanık aşamalardaki savunmasında; mağdurenin zaman zaman ikametine geldiğini, youtube kanalını açarak yüklediği videoları kendisine gösterip ''olmuş mu ... abi" dediğini, kendisinin başka arkadaşından kıskandığı için böyle bir iftira attığını beyan ettiği, dosya kapsamında tanıkların dinlendiği, raporların alındığı anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Mahkemenin direnme kararının, olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki çelişkili ve başkaca delillerle doğrulanmayan beyanları, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında yerinde olmadığı, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 13.09.2022 tarihli ve 2022/10099 Esas, 2022/7707 Karar sayılı bozma ilâmının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşılmış olup Bakırköy 23. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.12.2022 tarihli ve 2022/327 Esas, 2022/443 Karar sayılı direnme ilâmının incelenmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle direnme kararı yerinde görülmediğinden Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 13.09.2022 tarihli ve 2022/10099 Esas, 2022/7707 Karar sayılı bozma kararının, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 12.09.2023 tarihinde karar verildi.