Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2023/6668 · K. 2024/2905

11. Ceza Dairesi         2023/6668 E.  ,  2024/2905 K. "İçtihat Metni" B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/97 E., 2023/359 K. SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, teşdiden 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından anılan hükmün; sanığın farklı zamanlarda katılana birden fazla sahte belge vererek zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği anlaşılmasına rağmen hakkında zincirleme suç hükümleri uygulanmamak suretiyle eksik ceza tayini nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.09.2023 tarihli ve 2019/97 Esas, 2023/359 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü ve 53 üncü maddeleri uyarınca teşdiden 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık hükmü temyiz etmek istediğine dair dilekçe vermiş olup herhangi bir gerekçe ileri sürmemiştir. III. OLAY VE OLGULAR Sanık hakkında, 24.03.2012 tarihinde yaptığı alışveriş karşılığında tümden sahte oluşturulmuş, yasal unsurları ve aldatma niteliği haiz, 25.04.2012 keşide tarihli, 5.500,00 TL tutarındaki çeki; 04.04.2012 tarihinde yaptığı alışveriş karşılığında yasal unsurları ve aldatma niteliğini haiz, 04.04.2012 tanzim, 10.04.2012 vade tarihli, katılan lehine düzenlenmiş, 4.800,00 TL tutarındaki borçlu kısmında adı bulunmasına rağmen imzasını başkasına attırmak suretiyle sahteleştirdiği bonoyu katılana vermek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; katılan anlatımları, yeminle dinlenen tanık anlatımları, kriminal rapor, ilgili cevabi müzekkereler ve tüm dosya kapsamı itibarıyla yüklenen suçun sübutu kabul edilerek bozmaya uyulmak suretiyle zincirleme biçimde resmi belgede sahtecilik suçundan temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur. IV. GEREKÇE Gerekçeli karar başlığında 24.03.2012 olarak yazılan suç tarihinin, zincirleme suçu oluşturan en son suçun işlendiği 04.04.2012 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.09.2023 tarihli ve 2019/97 Esas, 2023/359 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.03.2024 tarihinde karar verildi.