Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2023/6697 · K. 2023/5697

9. Ceza Dairesi         2023/6697 E.  ,  2023/5697 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/896 E., 2022/2064 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı KARAR : Direnme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Mağdure temsil kayyımı, sanığın mağdur ...'e yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan verilen beraat kararını da temyiz etmiş ise de, anılan hükmün Dairemizin 10.03.2022 günlü ilamıyla onanarak kesinleştiği gözetilerek incelemenin sanığın mağdure ...'ye yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan direnme hükmüyle sınırlı yapılmasına karar verilmiştir. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 22.12.2022 tarihli ve 2022/896 Esas, 2022/2064 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 10.03.2022 tarihli ve 2021/25274 Esas, 2022/2186 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Dairemize gönderildiği belirlenmekle; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen direnme kararının; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.... Cumhuriyet Başsavcılığının 17.04.2019 tarih ve 2019/40 sayılı iddianamesi ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2.... Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.09.2019 tarihli ve 2019/92 Esas, 2019/209 Karar sayılı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 22 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 23.01.2020 tarihli ve 2019/2891 Esas, 2020/193 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili, o yer Cumhuriyet savcısı ve mağdure temsil kayyımının istinaf başvurularının aynı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. 4. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi kararının, sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve mağdure temsil kayyımı tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin10.03.2022 tarihli ve 2021/25274 Esas, 2022/2186 Karar sayılı kararı ile, olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki çelişkili ve soyut beyanları, şikayetçi anne ile bir kısım tanıkların birbirleriyle ve kendi içinde çelişen anlatımları, mağdurenin sanığın parmağını vajinal ve anal bölgesine soktuğuna dair beyanlarının adli raporla doğrulanmaması, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, ilk derece mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararının yerinde olmadığı gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 5.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 22.12.2022 tarihli ve 2022/896 Esas, 2022/2064 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca önceki hükümde direnilmesi ile sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili, o yer Cumhuriyet savcısı ve mağdure temsil kayyımının istinaf başvurularının aynı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. 6. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.05.2023 tarihli ve 9-2023/40942 sayılı onama görüşlü Tebliğnamesi ile Dairemize tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Mağdure Temsil Kayyımının Temyiz İstemi Sanığın mağdure ...'e yönelik eyleminin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturduğuna ve bu suçtan üst sınırdan ceza tayin edilmesine, sanığın mağdur ...'e yönelik eylemi sabit olduğundan mahkûmiyeti gerektiğine ilişkindir. B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, mağdure hakkında tanzim olunan raporda cinsel istismara dair iz bulunmadığına, mağdure beyanlarının çelişkili olduğuna, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair somut herhangi bir delil bulunmadığından direnme kararının yerinde olmadığına ilişkindir. C. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Sanığın atılı suçu işlediği hususunun şüpheli kaldığına, sanığın cezalandırılmasına yeterli delil olmadığından beraatine karar verilmesi gerekirken mahkûmiyet kararına karşı yapılan istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Bölge Adliye Mahkemesince ''Yüksek Yargıtay 9.Ceza Dairesi 10/03/2020 tarih 2021/25274 - 2022/2186 E. K. Sayılı bozma kararıyla sanığın kızı olan mağdureye karşı cinsel istismar eylemini gerçekleştirdiği hususunda savunmanın aksine delil olmaması maddi deliller ile mağdurenin beyanlarının çelişmesi sebebiyle beraati yönünde karar verilmesi gerektiği belirtilerek dairemizce verilen kararın bozulmasına karar verilmiş olup Ceza Hukukunun temel gayesi maddi gerçeğin ortaya çıkarılması olup sanık ...'in adli sicil kayıtlarında mahkumiyet kararları incelendiğinde kızı olan ...'e karşı kasten yaralama , oğlu ...'e karşı kasten yaralama suçlarından dolayı mahkumiyetine karar verilmiş olup sanığın aile efradına karşı sert ve baskıcı tutum sergilediği yaşı küçük mağdure ...'in mevcut ev ortamında yetiştiği alınan SİR raporunda mağdure ...'in sanığın 7.çocuğu olduğu mevcut rapor tanzim edilirken tanık olarak beyanı alınan okul müdürü ... ...'un okul bahçesinde ...'i uyurken bulduklarını konuştuklarında babası ...'in evden kovduğu yönünde beyanının bulunduğu, mağdurenin şikayet tarihinde 10 yaşında olması aile efradına son derece acımasız ve kötü muamelede bulunan babaya karşı mağdurenin annesinin yönlendirmesi ile iftira atması , olayı kurgulamasının mümkün olmaması ayrıca 10/01/2019 tarihli C.Savcısı tarafından beyanı alınan mağdure ... amcası ...'in kendisi ve kardeşi ... 'i tehdit ettiğini amcasının kendisine " hapse girerse onu iki güne bırakmazlar öldürürler , sizi ... da bırakmam anneninizi öldürürüm " dediği ve bu sebeple babasının kendisine cinsel davranışı olmadığını belirtmiş olup söylenen sözleri ve içeriğini mağdurenin kurgulama imkanının mevcut olmaması sebebiyle mağdurenin ilk aşamada alınan beyanlarının hükme esas alınması gerektiği çocuk psikiyatri uzmanı tarafından tanzim edilen 18/01/2019 tarih 614 sayılı raporda da belirtildiği üzere mağdurenin aktif psikopatolojisinin bulunmadığı anlaşılmış olup mağdure ...'in babasının kendisine karşı eylemi olmadığı yönündeki 10/08/2018 tarihli beyanının alınması sırasında hazır bulunan psikolog mağdurenin " beyanlarının baskı ve yönlendirme sonucu verilmiş olduğunu" beyan etmesi sebebiyle Yargıtay 9.Ceza Dairesinin 2021/25274 - 2022/2186 E.K. Sayılı bozma kararına uyulmasına yer olmadığı yönünde karar verilmesi gerektiği hususunda tam bir vicdani kanaate varılmış olup mağdurenin babası tarafından kendisine kötü niyetle cinsel organlarına dokunması ve bu durumu daha önce annesine anlatmasına rağmen annesinin geçiştirdiği mevcut davranışları babasının devam etmesi ve bu durumu annesine anlatması ve annesinin şikayetçi olun demesi üzerine babası hakkında şikayette bulunduğunu belirten beyanları hükme esas alınmış sanığın zincirleme şekilde 12 yaşını bitirmeyen kızına karşı önden ve arkadan sarılarak vajinal ve anal bölgesini okşayarak cinsel organını mağdur ...'nin muhtelif yerlerine sürtmek suretiyle cinsel istismar eylemini gerçekleştirdiği hususunda tam bir vicdani kanaate varılmış olmakla ... Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/92 -2019/209 E.K. Sayılı kararının düzeltilerek esastan reddine dair kararın usul ve yasaya uygun bulunması sebebiyle dairemizce verilen önceki kararda direnilmesi yönünde aşağıdaki karar tesis edilmiştir.'' şeklindeki gerekçeyle direnme hükmü kurulmuştur. IV. GEREKÇE Mahkemenin direnme kararı; Dairemizin ilk bozma ilamında belirtildiği üzere, olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki çelişkili ve soyut beyanları, şikayetçi anne ile bir kısım tanıkların birbirleriyle ve kendi içinde çelişen anlatımları, mağdurenin sanığın parmağını vajinal ve anal bölgesine soktuğuna dair beyanlarının adli raporla doğrulanmaması, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alınarak yerinde görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle direnme kararı yerinde görülmediğinden, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 10.03.2022 tarihli ve 2021/25274 Esas, 2022/2186 Karar sayılı bozma kararının, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 28.09.2023 tarihinde karar verildi.