Yargıtay 8. Hukuk Dairesi · E. 2023/692 · K. 2023/4092

8. Hukuk Dairesi         2023/692 E.  ,  2023/4092 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2019/455 E., 2022/122 K. KARAR : Davanın usulden reddine Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın usulden reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. Davalı Hazine vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; Samsun ili ... ilçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan hükmen tespit harici bırakılan 591 parsel sayılı taşınmaz içersinde yer alan 33.000 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz bölümünün malik sıfatı ile çekişmesiz ve kesintisiz yirmi yılı aşkın süredir davacının kullanımında olduğunu belirterek, taşınmazın davacı adına tescili istemiyle dava açmıştır. II. CEVAP Davalılar, davanın reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI: İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının talep ettiği taşınmazların eski 591 parsel sayılı taşınmaz sınırları içinde kaldığı ve 591 sayılı parselin ise orman vasfı ile tapulama dışı bırakılmasına dair ... Tapulama Mahkemesinin 20.02.1976 tarihli ve 1975/38 Esas, 1976/14 Karar sayılı dosyasında davacının babası ...'ün de davacı olarak bulunduğunun anlaşıldığı, keşifte dinlenen tanık ve mahalli bilirkişi anlatımları, davacının ilk keşifte vermiş olduğu beyan ve ... Tapulama Mahkemesinin kararı birlikte değerlendirildiğinde, dava konusu taşınmazların davacıya babası ...'ten intikal ettiği, kesin hükmün tarafların küllî halefleri hakkında da geçerli olacağı değerlendirilmekle davanın kesin hüküm bulunması nedeniyle dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir. IV. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Gerekçe ve Sonuç Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 24.10.2022 tarihli ve 2022/5767 Esas, 2022/8432 Karar sayılı ilamıyla; İlk Derece Mahkemesince davanın kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmiş ise de davacının dava dilekçesinde, taşınmazın babasından kaldığını açıklamadığı ve eklemeli zilyetliğe dayanmadığı, sadece kendi kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak adına tescil talebinde bulunduğu anlaşıldığına göre davacının babasının önceki tarihte açtığı ve reddedilen ... Tapulama Mahkemesinin 20.02.1976 tarihli ve 1975/38 Esas, 1976/14 Karar sayılı kararının davacı açısından kesin hüküm teşkil etmeyeceğinin anlaşıldığı, bu nedenle İlk Derece Mahkemesince usulünce orman ve zilyetlik araştırması yapılarak ve davacının çekişmeli taşınmazda müstakil olarak zilyet olmaya başladığı tarih kesin olarak belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken hatalı değerlendirme ile kesin hükümden davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur. V. KARAR DÜZELTME A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuranlar Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı, davalı Hazine vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. B. Karar Düzeltme Sebepleri Davalı Hazine vekili karar düzeltme dilekçesinde; davaya konu taşınmazın hükmen orman vasfı ile tescil harici bırakıldığını, bu kararın Yargıtay tarafından onanmak suretiyle kesinleştiğini açıklayarak, bu nedenle bozma kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının onanmasını talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, tescil istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı maddesi. 3. Değerlendirme Dava konusu taşınmazın bulunduğu alanın 1961 yılında yapılan kadastro çalışması sırasında 591 parsel numarasıyla ham toprak vasfı ile Hazine adına tespit gördüğü gerçek kişilerin açtığı dava sonucu ... Tapulama Mahkemesi tarafından taşınmazın orman vasfında olduğu gerekçesiyle tescil harici bırakıldığı ve bu kararın Yargıtay 7. Hukuk Dairesi tarafından onanması suretiyle kesinleştiği anlaşılmaktadır. İlk Derece Mahkemesince davanın kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmiştir. Davacı dava dilekçesinde, taşınmazın babasından kaldığını açıklamadığı ve eklemeli zilyetliğe dayanmadığına, sadece kendi kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak adına tescil talebinde bulunduğuna göre davacının babasının önceki tarihte açtığı ve reddedilen ... Tapulama Mahkemesi kararı davacı açısından kesin hüküm teşkil etmeyecektir. Ancak taşınmaz hükmen orman olarak tescil harici bırakılmış olup ormanlar zilyetlikle kazanılamaz. Bu nedenle Mahkemece kesin hüküm nedeniyle davanın reddine karar verilmesi doğru değilse de hükmen orman olarak tescil harici bırakılan taşınmaz zilyetlikle kazanılamayacağına göre davanın reddi kararı sonucu itibarıyla doğru olup, gerekçesi bu şekilde düzeltilmek suretiyle İlk Derece Mahkemesi kararının onanmasına karar verilmesi gerekirken, Dairece yukarıda yazılı gerekçeyle bozulması doğru olmadığından, davalı Hazine vekilinin karar düzeltme isteğinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına karar vermek gerekmiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davalı Hazine vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 24.10.2022 tarihli ve 2022/5767 Esas, 2022/8432 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçe kısmı yukarıda yazılı şekilde değiştirilmek suretiyle 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Kanun'un 438/son maddesi gereğince ONANMASINA, Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 05.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.