Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2023/6959 · K. 2024/3425

2. Hukuk Dairesi         2023/6959 E.  ,  2024/3425 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/1145 E., 2023/1145 K. KARAR : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Niğde 2. Aile Mahkemesi SAYISI : 2022/370 E., 2023/200 K. Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne ve boşanmanın ferilerine karar verilmiştir. Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; davalının 2006 yılında evi terk ederek başka kadınlarla hayat sürdüğünü, zina yaptığını, 16 yıldır davacı ve ortak 6 çocuğa maddî ve manevî yardımda bulunmadığını, çocukların düğünlerine dahi katılmadığını, davacının tek başına köy işlerinde çalışarak ve yardımlarla çocukları büyüttüğünü, çocukların eğitim hayatlarına devam edemediğini ve çalışmak zorunda kaldığını, davalının evlilik birliği içinde davacı kadına fiziksel, ekonomik ve psikolojik şiddet uyguladığını, ortak çocuğu arayarak evden çıkmaları konusunda baskı yaptığını, küfür ve tehdit ettiğini iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, kadın yararına aylık 3.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına ve 500.000,00 TL maddî, 500.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP Davalı süresi içerisinde davaya cevap vermemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; davalının arama mesajlaşma kayıtlarının incelenmesinden fiili ayrılık sürecinde davalının 537 899 \*\* \*\* nolu, yapılan uyap sorgulamasında ... adına kayıtlı hat ile olağana aykırı sıklıkla ve gece gündüz günün çeşitli saatlerinde görüşmeler yaptığı bu eylemi ile karısına karşı güven sarsıcı davranışlar sergilediği, tarafların çok uzun yıllardır ayrı yaşadığı, davacının müşterek konutta yaşamaya devam etmesine karşın davalının kendisine eşinden ve çocuklarından ayrı bir yaşam kurduğu ve evlilik birliğinin tarafına yüklediği birlikte yaşama yükümlülüğünü ihlal ettiği davalının ayrı yaşam sürecinde karısının ve çocuklarının ihtiyaçlarını maddî manevî anlamda karşılamadığı ve birlik yükümlülüklerini ihlal ettiği, davacının eş dost ve kök ailesinin yardımı ile geçinmeye çalıştığı, çocukların yaşanılan ekonomik zorluk nedeniyle çalışmak zorunda kaldığı, ortak çocukların davacının eş dost yardımları ile okumaya çalıştıkları ama ekonomik sıkıntılar yüzünden eğitimlerine devam edemedikleri ve davalının hem eşine hem de çocuklarına karşı ekonomik şiddet uyguladığı, çocuklarının özel günlerine düğünlerine katılmayarak ebeveynlik yükümlülüğünü ihlal ettiği, davalının tanık ...'in beyanına göre 2006 yılındaki son gelişinde " kafanı vururum seni kanala atarım" demekle karısını tehdit ettiği, ortak çocuklar ... ve ...'nin beyanlarına göre davalı erkeğin sosyal medyada yabancı bir kadınla samimi fotoğraflar paylaştığı, bu beyanları davacı delil listesi ekindeki fotoğrafların da desteklediği, davalının bu eylemi ile ve gsm şirketi yazı cevabında ... adına kayıtlı hatla olağana aykırı sıklıkta ve günün çeşitli saatlerinde görüşmeler yapmakla güven sarsıcı davranışlar sergilediği bu eylemleri ile kusurlu, davacıya atfı kabil kusur tespit edilemediği, davalının ailesine ekonomik şiddet uygulayarak, birlikte yaşama yükümlülüğünü ihlal ederek, ebeveynlik yükümlülüğünü ihlal ederek, karısını tehdit ederek, güven sarsıcı hareketler sergileyerek evlilik birliğinin temelden sarsılmasında tam kusurlu olduğu, evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri taraflardan beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı, boşanma sebebiyle mevcut veya beklenen menfaatleri zedelenen ve kişilik hakları saldırıya uğrayan kadın eş yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerektiği, kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği gerekçesi ile; tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, kadın yararına aylık 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına ve kadın yararına 80.000,00 TL maddî, 70.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, maddî ve manevî tazminat takdiri ve miktarı yönlerinden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, maddî ve manevî tazminat takdiri ve miktarı yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikteki geçimsizliğe sebebiyet veren kusurun kimden kaynaklandığı, kadın yararına tazminat takdirinin ve miktarlarının hakkaniyete ve dosya kapsamına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı 194 üncü, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un, 4 üncü, 166 ıncı ve 174 üncü maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi. 3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,14.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.