Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2023/7098 · K. 2024/5357

1. Ceza Dairesi         2023/7098 E.  ,  2024/5357 K. "İçtihat Metni" B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI :2022/482 E. 2023/347 K. SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Her ne kadar suça sürüklenen çocuk müdafiinin gerekçeli temyiz dilekçesini gerekçeli kararın kendisine tebliğinden itibaren 7 günlük süre içerisinde vermediği anlaşılsa da, gerekçeli karar ve tebliğ evrakında buna ilişkin 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesine uygun ihtarat bulunmadığı gözönünde bulundurularak suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.04.2018 tarihli ve 2017/227 Esas, 2018/186 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün istinaf edilmesi üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.11.2018 tarihli ve 2018/2023 Esas ve 2018/2737 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a uyarınca esastan reddine karar verilmiş, bu kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 28.09.2022 tarihli 2022/2717 Esas 2022/7427 Karar sayılı ilâmı ile suça sürüklenen çocuğun cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığına ilişkin adli raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesini teminen, Adli Tıp Kurumu Üst Kurulundan rapor aldırılarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.05.2023 tarihli ve 2022/482 Esas, 2023/347 Karar sayılı kararı ile; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-e, 35/2, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 9 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; teşebbüs indiriminin derecesi ile takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir. 2.Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suça sürüklenen çocuğun öldürme kastıyla hareket etmediğinden bahisle suç vasfına ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Mağdur ve suça sürüklenen çocuğun aynı okulda öğrenci oldukları, olay günü, okulda bulundukları sırada suça sürüklenen çocuğun, mağdura kendisi aleyhinde ileri geri konuştuğunu duyduğunu söylediği, mağdurun böyle bir durum olmadığını söylemesine rağmen suça sürüklenen çocuğun konuşmak üzere mağduru okulun dışındaki açıklık alana çağırıp tekrar kendisi aleyhinde konuşmakla suçlayarak üzerinde taşıdığı bıçakla 2-3 kez vurduğu mağduru mide, karaciğer ve bağırsak bölgelerinden yaralayarak hayati tehlike geçirmesine sebep olduğu anlaşılan olayda, 1. Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesince bozma üzerine verilen kararın suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı tefhim edildiği, suça sürüklenen çocuk müdafiinin süresi içinde herhangi bir nedene dayanmayan süre tutum dilekçesi verdiği, anılan gerekçeli kararın 20.06.2023 tarihinde tebliğ edilmesine karşın suça sürüklenen çocuk müdafiinin 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal süreden sonra gerekçeli temyiz başvurusunda bulunduğu anlaşılmış ise de; mahkemenin kısa karar ve gerekçeli kararında karar yüzüne karşı tefhim edilenlere ilişkin tebliğden itibaren 7 günlük yasal süre içerisinde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunmaları gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.03.2021 tarih ve 2019/9.MD-554 E. ve 2021/117 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, kısa ve gerekçeli kararda 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde Esas No : 2023/7098 belirtilen 7 günlük yasal süreye dair ihtarın bulunmaması durumunda tarafların gerekçeli temyiz istemlerinin kabul edilmesi gerektiği, bu nedenle suça sürüklenen çocuk müdafiinin 13.09.2023 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek, Tebliğname'deki temyiz isteminin reddine dair görüşe suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyizi yönünden iştirak edilmemiştir. 2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru olarak belirlendiği, suça sürüklenen çocuğun hedef aldığı vücut bölgeleri, yara yerleri, yaraların niteliği, kullanılan aletin elverişliliği hususları birlikte değerlendirildiğinde, suça sürüklenen çocuğun eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, mağdurdan suça sürüklenen çocuğa yönelen herhangi bir haksız saldırı, söz veya davranış bulunmadığından haksız tahrik uygulama koşullarının oluşmadığı, teşebbüs nedeniyle belirlenen cezada bir isabetsizlik bulunmadığı, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından katılan kurum vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.05.2023 tarihli ve 2022/482 Esas, 2023/347 Karar sayılı kararında katılan kurum vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. fıkrası gereği, Tebliğname’ye ksımen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.09.2024 tarihinde karar verildi.