Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2023/715 · K. 2024/12800
2. Ceza Dairesi 2023/715 E. , 2024/12800 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi SAYISI : 2021/203 E., 2022/245 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama I. Hükümlü ...'in Temyiz İstemi Yönünden Dairemizin 17.03.2021 tarihli, 2020/6256 Esas, 2021/5603 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki "2 No.lu" bozmanın, aynı suçu işleyen ve kararı temyiz etmeyen hükümlü ...'e de sirayet ettirilmesinin, hükümlü ...'e bozmadan sonra verilen 31.05.2022 tarihli hükmü temyiz hakkı vermeyeceği ve sirayet müessesesinin yasal sonucu gereği hükümlünün bu hükmü temyiz etme yetkisi bulunmadığından, hükümlünün temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, II. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemleri Yönünden Karar tarihinde Tekirdağ 1 No.lu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunan suça sürüklenen çocuğa hükmün 31.05.2022 tarihinde SEGBİS sistemi ile yüze karşı tefhim edildiği, ancak yasa yolu bildiriminde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 263. maddesine göre yasa yolu başvurusunun gerçekleştirileceğinin belirtilmediği, gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuğa cezaevinde 08.07.2022 tarihinde tebliğ edildiği, 7 günlük temyiz süresinin son günü olan 15.07.2022 (cuma) gününün resmî tatil olduğu, bu tarihi izleyen 16.07.2022 ve 17.07.2022 günlerinin de haftasonu tatiline denk gelmesi nedeniyle temyiz süresinin 18.07.2022 (pazartesi) gününe uzadığı, suça sürüklenen çocuk ...'ın da 18.07.2022 tarihinde yasal süresi içerisinde temyiz isteminde bulunduğu belirlenmiştir. Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca ve yukarıda açıklanan gerekçeyle temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.