Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2023/7198 · K. 2024/1627

11. Ceza Dairesi         2023/7198 E.  ,  2024/1627 K. "İçtihat Metni" B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/524 E., 2023/518 K. SUÇ : Sahte fatura kullanma SUÇ TARİHLERİ : 25.01.2012, 25.03.2012 HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, zamanaşımı nedeniyle düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Adana 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.04.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından anılan hükmün; yasa değişikliği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Birleşen Adana 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.02.2016 tarihli ve 2013/387 Esas, 2016/75 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 4. Sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından anılan hükmün; yasa değişikliği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 5. Bozma sonrası Adana 12. Asliye Ceza Mahkemesinin dava dosyasının, Adana 10. Asliye Ceza Mahkemesinin işbu dava dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiştir. 6. Adana 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2023 tarihli ve 2022/524 Esas, 2023/518 Karar saylı kararı ile sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrası, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca olağanüstü zamanaşımı nedeniyle düşme; 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; eksik inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulduğuna ilişkindir. Katılan vekilinin temyiz isteği özetle; 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunda zamanaşımı süresi dolmadığı halde davanın düşürüldüğüne, 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunda ise zincirleme suç hükmü uygulanmayarak eksik ceza tayin edildiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında; dava şartı olan komisyon mütalaasına uygun olarak 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullandığı iddiasıyla kamu davaları açıldığı anlaşılmıştır. 2. Yapılan Uyap sorgulamasında, sanığın faturalarını kullandığı Atilla Dokuyan (Doku Medikal) hakkında Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.09.2015 tarihli ve 2015/1160 Esas, 2015/568 Karar sayılı kararı ile 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından cezalandırılmasına karar verildiği ve kararın kesinleştiği anlaşılmıştır. 3. Bozma doğrultusunda ilgili yasa değişikliği anlatılarak beyanı tespit edilen sanık, herhangi bir ödemede bulunamayacağını beyan etmiştir. 4. Mahkemece, 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan düşme, 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan mahkûmiyet hükmü kurulduğu anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE 1. 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinde, 15.04.2022 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun'un dördüncü ve beşinci maddeleriyle yapılan değişiklik nedeniyle, 213 sayılı Kanun'un söz konusu değişiklikten önceki ve sonraki hükümlerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanarak birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Kanun'un tespit edilmesi ve her iki Kanun'la ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak gerekçeli kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, lehe Kanun'un belirlenmesine yönelik herhangi bir karşılaştırma ve değerlendirme yapılmadan, denetime olanak vermeyecek şekilde 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan zamanaşımı nedeniyle düşme, 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması, 2. Kabule göre de; a. 2011 yılında kullanılan suça konu 30.12.2011 tarihli son faturanın KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle suç tarihinin 25.01.2012 olduğu, hüküm tarihi itibarıyla 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmemiş olduğu ancak 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem olan 13.04.2015 tarihli mahkûmiyet kararından itibaren hüküm tarihine kadar 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu gözetilmeden, kamu davasının olağan dava zamanaşımı yerine olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi, b. 2012 yılı Ocak ve Şubat aylarında birden fazla sahte fatura kullanma eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2023 tarihli ve 2022/524 Esas, 2023/518 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2024 tarihinde karar verildi.