Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2023/7252 · K. 2024/4521

10. Hukuk Dairesi         2023/7252 E.  ,  2024/4521 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi SAYISI : 2021/284 E., 2023/112 K. KARAR : Kısmen kabul Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili özetle; iş kazası nedeniyle müvekkilinin sürekli iş göremezliğe uğradığı, kazanın meydana gelişinde davalının kusurlu olduğundan bahisle 397.543,02 TL iş göremezlikten kaynaklanan maddi tazminat, 295.214,27 TL bakıcı giderinden kaynaklanan maddi tazminat ve 20.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili özetle; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin 29.12.2017 tarih, 2012/355 Esas, 2017/624 Karar sayılı kararında özetle, 397.543,02 TL iş göremezlikten kaynaklı, 277.848,72 TL bakıcı giderinden kaynaklı olmak üzere toplam 675,391,74 TL maddi, 18.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin bu kararına karşı davalı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesi'nin 06.06.2018 tarih, 2018/1038 Esas, 2018/1095 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kısa kararı ile gerekçeli kararı arasında çelişki bulunduğundan bahisle mahkeme kararının kaldırılmasına, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Kaldırma kararından sonra İlk Derece Mahkemesinin verdiği 29.04.2019 tarih, 2018/289 Esas, 2019/264 Karar sayılı kararda özetle 397.543,02 TL iş göremezlikten kaynaklı, 277.848,72 TL bakıcı giderinden kaynaklı olmak üzere toplam 675,391,74 TL maddi, 18.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin 29.04.2019 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin 11.06.2020 tarih, 2019/2773 Esas, 2020/1092 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde, usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığından bahisle, yerinde görülmeyen istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V.BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A.Bozma Kararı Bölge Adliye Mahkemesinin 11.06.2020 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. Dairemizin 27.04.2021 tarih ve 2020/9194 Esas, 2021/6020 Karar sayılı kararı ile salt davacı ve tanık beyanlarına göre ücret tespitinin isabetsiz olduğu, emsal ücret araştırması yapılması gerektiği, yeniden hesap raporu alınmasının gerekmesi halinde bilinen ve bilinmeyen devre tarihlerinin 06.06.2016 tarihli hesap raporundaki tarihler dikkate alınarak belirlenmesi ve usuli kazanılmış haklar da gözetilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. B.İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyulduktan sonra verilen temyiz incelemesine konu 16.03.2023 tarihli karar ile davacı lehine 359.286,97 TL iş göremezlik zararı ve 254.990,70 TL bakıcı gideri olmak üzere toplam 614.277,67 TL maddi, 18.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine, mahkemenin 07.03.2022 tarihli ara kararı ile davacıya ödenmesine karar verilen 100.000,00 TL geçici ödemenin infaz aşamasında dikkate alınmasına karar verilmiştir. VI. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesi'nin yukarıda belirtilen 16.03.2023 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle, müvekkili şirket tarafından dava dosyasına, davacı işçinin imzalarının taşıyan ücret bordrolarının ibraz edildiğini, ücret bordrolarının tamamının işçinin imzasını taşıdığını ve gerçek ücretine göre düzenlenmiş bordrolar olduğunu, mahkemece Yargıtay bozma ilamına uyulmasına ve Yargıtay kararına göre, davacı işçinin tazminata esas ücretinin bu imzalı bordrolardaki ücret esas alınması gerekmesine rağmen, bilirkişi raporunda asgari ücretin 2.85 katı ücret baz alınarak tazminat hesabı yapıldığını, böyle bir ücretin İstanbul'da kısa mesafe bir kamyon şoförüne verilmesinin hayatın olağan akışına ve piyasa gerçeklerine tamamen aykırı ve afaki bir rakam olduğunu, Yerel Mahkeme kararının gerekçesinde de, tazminata esas ücretin imzalı bordrolardaki ücret yerine, neden asgari ücretin 2.85 katı olarak kabul edildiğinin açıklanmadığını, bu durumun da hukuka ve adil yargılanma ilkesine açıkça aykırı olduğunu, ayrıca, Yargıtay bozma ilamına uyulmasına rağmen ve kendileri lehine usuli müktesep hak oluşmasına rağmen, Yargıtay ilamına aykırı şekilde imzalı bordroların hesaplamaya ve hükme esas alınmaması açıkça hukuka aykırı olduğunu, hak ihlali de doğurduğunu, bu nedenle Anayasa Mahkemesine ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine başvuru haklarının saklı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417 nci maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21 inci maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77 nci maddesi, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 8 inci ve 31 inci maddeleri. 3. Değerlendirme Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkan bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan nedenlerle; Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 26.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.