Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2023/7335 · K. 2024/3113

1. Ceza Dairesi         2023/7335 E.  ,  2024/3113 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/222 E. 2023/307 K. SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bilecik Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.06.2021 tarihli ve 2020/344 Esas, 2021/148 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin verilen Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 14.10.2021 tarihli ve 2021/2369 Esas, 2021/2134 Karar sayılı kararının sanık ve müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 16.03.2023 tarihli ve 2022/1716 Esas, 2023/1102 Karar sayılı kararıyla özetle; sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilâmda uzlaştırma değerlendirilmesi gerekliliği, öldürme eyleminin bir suçu işleyememekten duyulan infialle gerçekleştirildiğinin kabulüyle 5271 sayılı Kanun’un 82/1-(i) bendi uyarınca cezalandırılması yerine yazılı şekilde aynı Kanun'un 82/1-(h) hüküm kurulması nedenleriyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. Bilecik Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.06.2023 tarihli ve 2023/222 Esas, 2023/307 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 82/1-i, 35/2 ve 53. maddeleri uyarınca 16 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastı ile hareket etmediğine, suç vasfının hatalı belirlendiğine ve lehe hükümlere ilişkindir. III. GEREKÇE Katılanlar ... ve ...’un ... 11 isimli iş yerinin sahipleri olduğu, sanık ...’un adına kayıtlı ... plakalı aracını ... 11 isimli iş yerinde satılması amacıyla katılanlar tarafından satın alındığı ve beyanlara göre yaklaşık 5 ay sonra aracın başkasına satıldığı, bu satış işlemine katılan ...'ın aracı olduğu, aracın tekrardan satışından sonra sanığın, katılanlar ... ve ...’dan aracın satışından elde edilen kârdan kendisine verilmesini talep ettiği bu kapsamda dosyaya konu olaydan önce iş yerinde katılan ... ile tanık Ferdi birlikteyken sanığın gelerek kârdan kendisine verilmediği takdîrde zarar vereceğini söylediği, bu talepten sonra olay günü sanığın katılan ...'ın işyerinde bulunduğu sırada işyerine gelerek katılan ...'dan para istediği ve katılanı tehdit ettiği, katılan ...'ın para vermemesi üzerine sanığın işyerinden ayrıldığı ve aracında bulunan tabancayı alarak geri döndüğü, katılan ...’ın sol el dorsumunda 2 adet, sol ön kol dış yüzde 2 adet, iç yüzde 2 adet, sol humerus dış yüzde 1 adet, sol femur iç yüzde 4 adet, sol femur ön yüzde 5 adet, sol femur dış yüzde 3 adet, sağ femurda 1 adet ateşli silah giriş-çıkış deliğiyle uyumlu lezyonlar izlendiği, katılandaki yaralanmaların hayatını tehlikeye sokan bir duruma neden olduğu, vücuttaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına ağır (6.) derecede etkileyecek nitelikte olduğu, duyularından veya organlarından birinin işlevini sürekli yitirilmesine neden olduğu, suçta kullanılan silahın elverişliliği, atış mesafesi ve sayısı, hedef alınan vücut bölgeleri ile meydana gelen zararın ağırlığı nazara alındığında sanığın eylemine bağlı olarak açığa çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, sanığın katılandan araç satışından kaynaklı kârları haksız yere talep ettiği, katılanın para vermemesi üzerine katılana yönelik nitelikli yağma eylemini gerçekleştiremeyen sanığın bu nedenle katılana silahla ateş ederek öldürmeye teşebbüs ettiği anlaşılmakla; öldürme eyleminin bir suçu işleyememekten duyulan infialle gerçekleştirildiği anlaşılmakla; Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 16.03.2023 tarihli ve 2022/1716 Esas, 2023/1102 Karar sayılı bozma ilâmına uyulmasına rağmen Gölcük 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.09.2017 tarihli ve 2015/890 Esas, 2017/382 Karar sayılı kararında uzlaşma sağlanıp sağlanmadığına ilişkin mahkeme cevabı beklenmeksizin tekerrür hükümleri uygulanmadan hüküm kurulması bu hususta aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, suçta kullanılan silahın elverişliliği, atış mesafesi ve sayısı, hedef alınan vücut bölgeleri ile meydana gelen zararın ağırlığı nazara alındığında sanığın eylemine bağlı olarak açığa çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, Mahkemece takdîri indirim ve lehe hükümlerin değerlendirildiği, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle ile uygulanmadığı anlaşıldığından, hükümde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bilecik Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.06.2023 tarihli ve 2023/222 Esas, 2023/307 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Bilecik Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.05.2024 tarihinde karar verildi.