Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2023/7514 · K. 2023/6968

9. Ceza Dairesi         2023/7514 E.  ,  2023/6968 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/162 E., 2022/477 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama Kayden 17.08.1998 doğumlu olan ve İlk Derece Mahkemesinde ifadesinin alındığı 15.05.2014 tarihli duruşmada on beş yaşından büyük olan mağdurenin olaydan dolayı sanıktan şikâyetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, mağdureye atanan vekilinin hükmü temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir. Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Sanık hakkında Aliağa Asliye Ceza Mahkemesinin 27.06.2014 tarihli ve 2013/546 Esas, 2014/740 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Kararın sanık tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 06.12.2021 tarihli, 2021/1975 Esas, 2021/9595 Karar sayılı kararı ile; "Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;Tüm dosya içeriğine göre sanığın, cinsel istismar eylemlerini değişik tarihlerde birden fazla gerçekleştirdiğine dair mağdurenin soyut beyanları dışında her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden müsnet suçtan belirlenen temel cezanın zincirleme suça ilişkin 5237 sayılı TCK’nın 43. maddesi ile arttırılması," gerekçesiyle bozulmasına ve dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 3. Bozma üzerine Aliağa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.06.2022 tarihli ve 2022/162 Esas, 2022/477 Karar sayılı kararı ile; 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın Temyiz İstemi Mağdurenin kendisini öptüğüne, kendisinin mağdureye karşı herhangi bir cinsel yaklaşımının bulunmadığına, mağdurenin kendisinden şikâyetçi olmadığına, hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün hukuka aykırı olduğuna ve beraat etmesi gerektiğine yöneliktir. III. OLAY VE OLGULAR Mağdure ile sanığın suç tarihinden yaklaşık beş ay önce internet ortamında tanışarak arkadaş oldukları, suç tarihinde mağdurenin evinden okula gitmek için ayrıldığı ancak okula gitmeyerek metro ile Aliağa'ya geldiği, sonrasında sanığı arayarak Aliağa'ya çağırdığı, sanığın akşam saatlerinde mağdurenin yanına geldiği, mağdure ile sanığın geceyi plajda geçirdikleri, bu sırada sanığın mağdurenin dudağından öptüğü, sanığın söz konusu eylemi gerçekleştirdiğini ikrar ettiği, dolayısıyla sanığın suç tarihinde on beş yaşından küçük olan mağdureye karşı çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği anlaşılmış ve atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE A. Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Kayden 17.08.1998 doğumlu olan ve İlk Derece Mahkemesinde ifadesinin alındığı 15.05.2014 tarihli duruşmada on beş yaşından büyük olan mağdurenin olaydan dolayı sanıktan şikâyetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, vakî temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir. B. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden Tüm dosya kapsamına göre olay günü sanığın, mağdurenin dudağından öpmesi şeklindeki fiziksel temas içeren eyleminin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesinden dolayı sarkıntılık düzeyinde kaldığı sonuç ceza miktarının değişmediği nazara alınıp, muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; sanığa isnat edilen suçun sanık tarafından işlendiğinin belirlendiği, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR A. Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Aliağa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.06.2022 tarihli ve 2022/162 Esas, 2022/477 Karar sayılı kararına yönelik mağdure vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Aliağa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.06.2022 tarihli ve 2022/162 Esas, 2022/477 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteğinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.11.2023 tarihinde karar verildi.