Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2023/8049 · K. 2024/1045

2. Hukuk Dairesi         2023/8049 E.  ,  2024/1045 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi SAYISI : 2022/210 E., 2023/253 K. DAVA TARİHİ : 09.02.2016 KARAR : Davanın reddi Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen kurumda kaldığının tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi esastan ret kararının ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Davacı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmiş ise de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince duruşma isteğinin reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin anne ve babasının ölümü üzerine korunma kararı ile Erzurum Yetiştirme Yurdu`na yerleştirildiğini, abilerinin de Ağrı Yetiştirme Yurduna yerleştirildiğini, müvekkilinin zaman zaman yurttan ayrılarak abilerinin yanına gittiğini, tekrar yurda döndüğünü, bu gidiş gelişlerin yurdun izni dahilinde olduğunu, davalı kurumun müvekkilinin kaçak olduğundan bahisle Form A belgesi düzenlenerek kendisine vermediğini, müvekkilinin 1997 ve 2005 yılları arasında yurtta kaldığını iddia ederek müvekkilinin kurumda 1997 ve 2005 yılları arasında kaldığı ve 18 yaşını ikmal edip ayrıldığı hususunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının bu dava ile aynı konu ve aynı talepli dava açtığını, dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiğini, bu nedenle derdestlik itirazı olduğunu, davanın Erzurum`da açılması gerektiğini, kuruluştan defalarca izinsiz ayrılan ve bu süreçte ergin olan davacının hizmetler kapsamında değerlendirilmesinin uygun olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin 05.06.2018 tarihli ve 2017/295 Esas, 2018/299 Karar sayılı kararıyla; davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin 30.12.2021 tarihli ve 2019/2192 Esas, 2021/2647 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesince delillerin takdirinde usul ve kanuna aykırılık görülmediği gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Bozma Kararı 1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. 2. Dairemizin 19.04.2022 tarihli 2022/1913 Esas 2022/3783 Karar sayılı ilamı ile eksik inceleme ile karar verildiği gerekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Erzurum Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğünün 10.11.2022 tarihli E-60371213-200-5361361 sayılı müzekkeresi ile arşiv ve kütük araştırmasında ... isimli kayda rastlanılmadığının bildirildiği, tanık beyanlarının ise görgüye dayalı olmadığı, tanıkların görgüye ve maddî olaylara dayanmayan zaman ve yer belirtmeyen soyut ve genel nitelikte beyanları ve sebep ve saiki açıklanmayan izahlardan ibaret açıklamalardan oluştuğu anlaşıldığından beyanlarının hükme esas alınmadığı, deliller bir bütün olarak değerlendirildiğinde ise davacının iddia etmiş olduğu dönemde kamuya ait kurumlarda kaldığına yönelik kaydının bulunmadığı, dolayısıyla mevcut delil durumu itibarıyla iddiasının sabit olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. VI. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili; davanın ispatlandığını, başka kişilerin dosyalarında kabul kararları verildiğini, tanık beyanlarının dikkate alınmadığını, mevcut delil durumu ile davanın ispatlandığını belirterek davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının 1997-2005 yılları arasında davalı Kurumda kalıp kalmadığı ve 18 yaşını ikmal edip ayrıldığı hususunun kanıtlanıp kanıtlanmadığı noktasında toplanmaktadır. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu`nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci, 7 nci maddeleri, 2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanunu`nun (2828 sayılı Kanun) 22 nci maddesi . 3. Değerlendirme 1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu, anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VII.KARAR Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 21.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.