İçtihatYargıtay2. Hukuk Dairesi02.11.2023

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2023/8126 · K. 2023/5188

2. Hukuk Dairesi 2023/8126 E. , 2023/5188 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/35 E., 2023/1036 K. KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Aile Mahkemesi SAYISI : 2021/1092 E., 2022/1088 K. Taraflar arasındaki çocukla kişisel ilişkinin artırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; velâyetleri davalı babada olan çocukların, baba ile birlikte ... ilinde yaşadığını, davacının .../... ilinde yaşadığını, bu nedenle davacının yeteri kadar çocuklarıyla vakit geçiremediğini, davacının çocuklarıyla görüşme isteğinin sürekli olarak davalı tarafından engellendiğini belirterek ortak çocukların eğitim hayatını etkilemeyecek şekilde davacı yanında haftasonları yatılı bulunmasına karar verilmesini, işbu sebeplerle müvekkili ile ortak çocuklar arasında her haftasonu Cumartesi günü 09.00 ile pazar günü 17.00 saatleri arasında, Anneler gününde saat 09.00 başlayarak ertesi gün saat 08.00'e kadar, dini bayramların 2. günü saat 09.00'dan başlayarak 3. günü saat 17.00'e kadar, okulların yarı tatile girdiği dönemde 15 gün boyunca, okulların tatile girdiği yaz dönem olan Temmuz ayının 1-31 günleri arasında ortak çocukların davacı ile birlikte yatılı olarak kalmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; hali hazırda davacı annenin ...'a bağlı ... ilçesinde, baba ve ortak çocukların ise ... Merkezde (...- ... arası mesafe 115 km) yaşamaları nedeniyle, yatılı olmadan yapılan günü birlik kişisel görüşmenin hem görüşülen süre açısından, hem de katlanılan külfet açısından bakıldığında hikmetli olmadığı, annenin ortak çocuklarıyla yeterli düzeyde vakit geçirmesinin en doğal hakkı olduğu, bu nedenlerle 11.11.2021 tarihli sosyal inceleme raporundaki tespitler de nazara alındığında, davacı annenin ortak çocuklarla yatılı olarak kişisel ilişki kurulması yönündeki talebinin yerinde olduğu ancak; davacı annenin talep ettiği şekilde her hafta sonu ortak çocukların anne yanında yatılı kalması durumunda da her hafta sonu ayrı illerden gelip giderken katlanacakları külfetin yanında, 03.11.2021 tarihli sosyal inceleme raporunda da belirtildiği şekilde bu durumun çocukların eğitim ve kişisel gelişimlerini olumsuz yönde etkileyeceğinin değerlendirildiği, dolayısı ile tüm bu hususlar dikkate alınarak davacı annenin davasının kısmen kabulü ile davacı anne ile ortak çocuklar arasında daha önce kurulmuş olan kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine, davacı anne ile velâyetleri davalı babada bulunan ortak çocuklar arasında tarafların halihazırda ayrı illerde ikamet ettikleri ve çocukların eğitim durumları da nazara alınarak; her ayın 1. haftası Cumartesi günü saat 10.00'dan Pazar günü saat 14.00'a kadar, dini bayramların 2. günü saat 10.00'dan ertesi gün saat 17.00'a kadar, sömestir tatilinin ilk haftasının ilk günü saat 09.00'dan son günü (ilk haftasının) saat 17.00'a kadar, ayrıca Temmuz ayının 1. günü saat 09.00'dan 31 Temmuz günü saat 17.00'a kadar ve anneler günü saat 09.00'dan saat 17.00'a kadar anne yanında kalarak görüştürmelerini sağlayacak şekilde anne ile çocuklar arasında kişisel ilişki düzenlenmesine, tarafların ileride aynı ilde yaşamaları durumunda ise; her ayın 1 ve 3 numaralı haftaları, Cumartesi günü saat 09.00’dan Pazar günü 17.00'a kadar, dini bayramların 2. günü aynı saatler arasında, sömestir tatilinin ilk haftasının ilk günü saat 09.00'dan son günü (ilk haftasının) saat 17.00'a kadar, ayrıca Temmuz ayının 1. günü saat 09.00'dan 31 Temmuz günü saat 17.00'a kadar ve anneler günü saat 09.00'dan saat 17.00'a kadar anne yanında kalarak görüştürmelerini sağlayacak şekilde anne ile çocuklar arasında kişisel ilişki düzenlenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunulmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı vekili; davacı annenin, velâyetin değiştiği tarihten dava tarihine kadar çocuklarla çok az kişisel ilişki kurduğunu, evlendikten sonra çocukları istemediğini, çocukların istikrarlı olarak davacı anne ile özellikle yatılı olarak görüşmek istemedikleri yönündeki beyanları Mahkemece dikkate alınmadığını, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmesine rağmen yalnızca davacı lehine vekâlet ücretine hükmedilmesinin usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; tüm yönlerden kararın bozulmasını talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, ortak çocuklarla anne arasında mevcut kişisel ilişki süresinin artırılmasının ortak çocukların üstün yararına uygun olup olmadığı, vekâlet ücretinin doğru takdir edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun'un 323 üncü, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddesi, Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 6 ncı ve 4 üncü maddesi. 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.