Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2023/815 · K. 2023/4003
2. Ceza Dairesi 2023/815 E. , 2023/4003 K. "İçtihat Metni" ... MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi ... EK KARAR SAYISI : 2013/236 E., 2014/165 K. ... SUÇLAR : Hırsızlık, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması ... HÜKÜM : Temyiz talebinin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması Denizli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2022 tarihli ve 2013/236 Esas, 2014/165 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanık hakkında Denizli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.04.2014 tarihli ve 2013/236 Esas, 2014/165 Karar sayılı kararıyla hırsızlık ve başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçlarından mahkûmiyet hükümleri kurulduğu, bu kararların süresinde temyiz edilmemesi nedeniyle 08.05.2014 tarihinde kesinleştiği; sanığın, gerekçeli kararın usulüne uygun şekilde 30.04.2014 tarihinde tebliğinden itibaren yasal bir haftalık süreden sonra 05.08.2014 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu, mahkemece sanığın temyiz isteminin 02.09.2014 tarihli ek karar ile süre yönünden reddine karar verildiği, ek kararın 09.09.2014 tarihinde usulüne uygun şekilde sanığa tebliğ edilmesi üzerine sanığın yine yasal bir haftalık süreden sonra 29.12.2014 tarihli dilekçesi ile ek karara yönelik temyiz isteminde bulunduğu, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 09.03.2015 tarihli ve 2015/2250 Esas, 2015/4750 Karar sayılı kararı ile temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verildiği; hükümlünün 25.11.2022 tarihli dilekçesi ile Anayasa Mahkemesinin 04.10.2022 tarihli kararı esas alınarak kendisine temyiz hakkı verilmesini talep ettiği dilekçesine istinaden mahkemenin 30.11.2022 tarihli ek kararıyla temyiz talebinin reddine karar verildiği belirlenerek yapılan incelemede; Denizli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2022 tarihli ve 2013/236 Esas, 2014/165 Karar sayılı ek kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.