Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2023/8188 · K. 2023/6218

9. Ceza Dairesi         2023/8188 E.  ,  2023/6218 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/532 E., 2023/519 K. SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, cinsel taciz HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama Cinsel taciz suçuna ilişkin temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında cinsel taciz suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca anılan hükmün temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır. Çocuğun cinsel istismarı suçu yönünden; İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.11.2022 tarihli ve 2022/379 Esas, 2022/461 Karar sayılı kararı ile; a. Sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası ve ikinci fıkrasının (d) bendi ve aynı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi ve aynı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca 16 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir. 2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 15.03.2023 tarihli ve 2023/532 Esas, 2023/519 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının A bendinin 1 numaralı paragrafında yer alan '' TCK'nın 103. Maddesinin 1. Fıkrasının 3. cümlesi'' ibaresinin çıkartılarak yerine TCK'nın 103/1. Fıkra ve 1 ve 3. Cümlesi'' yazılmak suretiyle ve B bendinin 1 numaralı paragrafında ''TCK'nın 105. maddesinin 1. fıkrası'' ibaresinin çıkartılarak yerine '' TCK'nın 105/1. fıkra ve cümlesi'' yazılmak suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Mahkemece savunma tanıklarının dinlenilmeden karar verildiğine, olaya ilişkin görüntü kayıtlarının duruşmada izlenmediğine, savunma hazırlamak için ek süre verilmediğine, savunma hakkının kısıtlandığına, kollukça oluşturulan izleme tutanaklarıyla yetinilerek görüntüler izlenmeden karar verildiğine, sanığın suçunu ikrar etmeme sebebine dayanılarak takdiri indirim maddesinin uygulanmadığına, mağdura gönderilen mesajlar bir bütün olarak değerlendirilmeden aleyhe yorumla hükümler kurulduğuna, hükmün gerekçesiz olduğuna, teşdit uygulamasının hukuka aykırı olduğuna, mağdurun beyanlarının çelişkili olduğuna, zincirleme suç hükümlerinin şartlarının oluşmadığına, suç vasfının belirlenmesinde hataya düşüldüğüne, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, mahkûmiyete yeter her türlü şüpheden uzak kesin inandırıcı delil bulunmadığına ve sanık hakkında atılı suçlardan beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanık hakkında üst hadden ceza verilmesi gerektiğine hakkında takdiri indirimlerin uygulanmaması gerektiğine ve katılan Bakanlık lehine vekalet ücreti taktir edilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince'' sanığın olay tarihlerinde birden fazla kez ve farklı zamanlarda mağdur çocuk Rüzgar'ı oyun oynama bahanesiyle oturdukları sitenin tenha bir köşesine götürdüğü, burada mağduru kucağına alıp zıplattığı, cinsel amaçlı olarak ileri geri hareket ettiği, mağdur çocuğun özel bölgesine sürtündüğü, yine tespit edilemeyen bir tarihte ise ayak parmağını mağdurun ağzına soktuğu ve bu şekilde üzerine atılı oniki yaşından küçük olan çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediğinin sabit olduğu hukuki sonuç ve vicdani kanaatine varılarak sanığın eylemine uyan TCK’nın 103/1-3.cümle, 43. maddeleri gereğince cezalandırılmasına; yine sanığın olay tarihinde mağdur çocuk Rüzgar'ın kullandığı cep telefonuna '...oğlum ellerini çok yorma bu gün hıyarla da oynayacaksın' şeklinde cinsel organını kast ederek cinsel taciz içerikli mesaj gönderdiği, mağdurun sanığın hıyarla oynayacaksın şeklindeki mesajı ile sanığın kucağında hoplatma şeklindeki eylemini kastettiğini beyan ettiği, sanığın bu şekilde gerçekleştirdiği eyleminin on iki yaşından küçük çocuğa karşı elektronik haberleşme araçlarının sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle cinsel taciz suçunu oluşturduğu ve sanığın bu suçu işlediğinin sabit olduğu hukuki sonuç ve vicdani kanaatine varılarak sanığın eylemine uyan TCK’nın 105/1, 105/2-d maddeleri gereğince cezalandırılmasına; sanık hakkında verilen cezanın miktarı, tutuklulukta geçirdiği süre, işlediği sabit görülen suçun TCK'nın 100/3-a maddesinde yazılı olan işlendiği hususunda kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı halinde tutuklama nedeninin de varsayıldığı suçlardan olduğu gözetilerek sanığın tutukluluk halinin devamına dair aşağıdaki şekilde oy birliği ile hüküm kurulmuştur. " şeklinde gerekçe ile hükümler kurulduğu anlaşılmıştır. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği ancak hükmün A bendinin 1 numaralı paragrafında yer alan '' TCK'nın 103. Maddesinin 1. Fıkrasının 3. cümlesi'' ibaresinin çıkartılarak yerine "TCK'nın 103/1. Fıkra ve 1 ve 3. Cümlesi'' yazılmak suretiyle ve hükmün B bendinin 1 numaralı paragrafında ''TCK'nın 105. maddesinin 1. Fıkrası'' ibaresinin çıkartılarak yerine '' TCK'nın 105/1. fıkra ve cümlesi'' yazılmak suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE A. Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemlerinin aynı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir. B. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçu Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vakî istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR A. Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 15.03.2023 tarihli ve 2023/532 Esas, 2023/519 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçu Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 15.03.2023 tarihli ve 2023/532 Esas, 2023/519 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.10.2023 tarihinde karar verildi.