Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2023/848 · K. 2024/4333

1. Ceza Dairesi         2023/848 E.  ,  2024/4333 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1063 E., 2021/2912 K. SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.04.2021 tarihli ve 2010/149 Esas, 2021/168 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, ve 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 24.12.2021 tarihli ve 2021/1603 Esas, 2021/2912 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet Savcısı (lehe) ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararlarının kaldırılması ile, sanık hakkında katılana yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 82/1-d, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; fazla ceza tayin edildiğine, öldürme kastı olmadığından bahisle suç vasfına, haksız tahrik indiriminin üst sınırdan uygulanması gerektiğine ve eylemin meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması kapsamında kaldığına ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Sanık ...'nun babası olan katılan ... tarafından küçük yaşta terk edildiği, sanığı üvey dede ve ninesinin büyüttüğü, olay tarihinden bir ay kadar önce sanığın yurt dışında mukim bir kişiyle katılandan habersiz evlendiği, bunu öğrenen katılanın olaydan bir gün önce sanığı telefonla aradığı, kendisinin haberi ve onayı olmadan evlenen sanığa bu nedenle hakaret ve tehditlerde bulunduğu, sanığın bu olayları yanında çalıştığı bilahare vefat eden ...'e anlattığı, ...'ün de önerisi ile yurt dışına gitmeden evvel katılanla vedalaşmak ve barışmak amacıyla ...'le birlikte olay günü sabah saatlerinde katılanın evine geldikleri, bu sırada birlikte yaşadığı ... ile birlikte kahvaltı yapan katılan ile konuştuklar, katılanın hiddetlenerek hakaret ve tehditlerine devam ettiği, kahvaltı masasında bulunan bıçakla sanığa ve ...'e saldırdığı, katılana müdahale etmeye çalışan ...'ün sağ el bileğinden ve baş parmağından bıçakla yaralandığı, bu arada yere düşen bıçağı ele geçiren sanığın katılanı batın ve sırt bölgesinden karaciğer ve diyafram yaralanmasına, sağ göğüse tüp yerleştirilmesine ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde iki ayrı bıçak darbesi ile bıçakladığı, yine ...'ün müdahalesiyle eylemin sona erdiği, eylemden sonra sanık ve ...'ün evden ayrıldıkları anlaşılmıştır. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının ve belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, somut olayda meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanığın babası olan katılana yüklenen suçu işlediğinin, sanığın tevilli ikrarı, katılan, ... ve ...'ün birbirleri ile örtüşen beyanları ve adli tıp raporuyla belirlenen bulgulardan anlaşıldığı, eylemde kullanılan ancak ele geçirilemeyen bıçağın öldürmeye elverişliliği, hedef alınan vücut bölgeleri, darbe sayısı ve darbelerin şiddeti, katılandaki iç organ yaralanmalarına neden olan batına ve göğüse nafiz iki adet bıçak darbesi sonucunda ortaya çıkan yaralanmanın boyutu, özellikle ...'ün beyanlarına göre, engel sebep nedeniyle eylemin sona ermesi hususları birlikte nazara alındığında sanığın ortaya çıkan kastının yaralama niteliğinde olmadığı ve eylemi sonucu sanığın babası olan katılanın yaşamını tehlikeye soktuğu, olayda suçun sübutunda ve suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafiin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 24.12.2021 tarihli ve 2021/1603 Esas, 2021/2912 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289./1 maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2024 tarihinde karar verildi.